Woede Wilders terecht! Rutte zelf bij voorkoken rechtszaak.

Op 3 februari, pal voor dag zoveel van de eindeloze Strafzaak Wilders werd er door minister Grapperhaus een bulk interne documenten gedropt, die betrekking hebben op de ambtelijke en politieke bemoeienis met deze rechtszaak.

Deze stukken waren bestemd voor de Tweede Kamer en zijn nu openbaar.

Als de Kamer haar taak serieus neemt, moet ze onderzoek naar het politieke karakter van deze rechtszaak doen. Dat is nadrukkelijk geen onderzoek naar de rechtszaak zelf –we hebben hier tenslotte een scheiding der machten – maar een onderzoek naar de politieke rol achter het doorzetten van deze rechtszaak.

Premier Rutte maakte onmiddellijk gebruik van het ‘scheiding der machten’-argument om te doen alsof dat alles nu ‘onder de rechter’ is. Een staaltje glibberigheid waarmee hij zelfs zichzelf overtrof.

Ook de Kamer trok zijn handen er vanaf, doodsbang voor de gevolgen als zou blijken dat hier inderdaad sprake is van een politiek proces.

Het is de taak van de Kamer om het politiek functioneren van het kabinet te onderzoeken. Dat is helemaal niet de taak van de rechter. Doen alsof dat wel zo is, is een valse, omgedraaide invulling van de scheiding der machten.

Wat wordt er nu van de rechter verwacht? Dat die een oordeel uitspreekt over het feit dat het een politiek ingestoken proces is? Dat kan uiteindelijk alleen een waardeoordeel zijn, een interpretatie, een politiek oordeel met andere woorden, waarbij sommige feiten zwaarder zullen wegen dan andere. Over het algemeen zitten rechters daar niet meer mee, getuige bijvoorbeeld de uitspraak in de Urgenda zaak.

In dit land gaan rechters zonder probleem op de stoel van de politici zitten. En de politici vinden dat vaak maar al te makkelijk. Vooral omdat de rechters altijd in lijn met de heersende politiek oordelen. Vandaar dat men het over D66-rechters heeft.

In de zaak Wilders hoeven we er heus niet op te rekenen dat de rechter Wilders gelijk geeft en tot het oordeel zal komen dat er sprake is geweest van een politiek proces, dat daarom niet rechtsgeldig is.

De rechter zal gewoon een oordeel uitspreken: Wilders is schuldig, of hij is niet schuldig. Met zo’n uitspraak gaat de rechter dus voorbij aan de openbaar gemaakte stukken over het politieke spel achter de schermen, en daarmee zal de politiek zich ook weer gevrijwaard voelen. Tenslotte: de rechter heeft gesproken, nietwaar?

Ondertussen is de kwestie na de vrijgekomen interne documenten nóg brandbaarder geworden.

De zaak blijkt in het kabinet zelf te zijn voorgekookt!

Dit treffen we aan in een van de documenten die aan de Kamer werd gezonden: Bijlage 5B – Voorbereiding Ministerraad 21 maart 2014.

Daar treffen we een lange reeks mails tussen hoge ambtenaren van het ministerie van Justitie en Veiligheid over de kwestie of er een rechtszaak tegen Wilders gevoerd moet worden en hoe dit moet worden ingestoken bij het OM.

In een e-mail (21 maart 2014) van de hoogste ambtenaar van het Ministerie van Justitie en Veiligheid staat letterlijk:

“Ik heb begrepen dat de uitlatingen van de heer Wilders in de ministerraad aan de orde zullen komen.”

De consequenties van deze zin zijn enorm!

De Zaak Wilders is dus in de ministerraad zelf voorgekookt. Want hoe moet je dit anders lezen? In de ministerraad worden besluiten genomen op het hoogste niveau. Rutte zelf was erbij betrokken. De verslagen in de ministerraad zijn uiteraard geheim. Een rechter krijgt daar nooit inzage in. Maar bij een parlementaire enquête kunnen de ministers en de premier daar onder ede over gehoord worden.

Het gelieg en gedraai moet ergens stoppen.

De Tweede Kamer stak daar tot nu toe een stokje voor, onder het mom dat de zaak ‘nog onder de rechter’ is. Maar valt die lijn na deze onthulling nog vol te houden? Dan is het met de geloofwaardigheid van de Nederlandse politiek toch wel voorgoed gedaan.

De woede van Wilders in de rechtszaal was maar al te begrijpelijk, en maar al te terecht.

Het is de woede van steeds meer Nederlanders. Ook in de Mainstream Media ziet men inmiddels in dat dit politieke voorkoken alle perken te buiten gaat.

Dit is het zoveelste voorbeeld waarin de democratie door de rechterlijke macht buiten de orde wordt gesteld. Omdat de rechterlijke macht en het OM een verlengstuk van de politiek zijn geworden.

Dit punt wordt onder andere door Thierry Baudet steeds nadrukkelijker gesteld. Wat door zijn hypocriete tegenstanders dan weer geframed wordt alsof hij daarmee de rechtstaat verwerpt.

Deze rechtsstaat, waarbij rechters en officieren van justitie door de politieke macht ingefluisterd krijgen hoe te handelen, is van binnenuit verrot.

Wilt u reageren?

Dat kan op Facebook of op Twitter.

Een nieuwe omroep, een vrij geluid!