Dirk J. Uittenbogaard, Nieuwerkerk aan den IJssel

We zitten nu ruim een jaar opgescheept met een virus waar we pas recent wat grip op lijken te krijgen doordat vaccins beschikbaar zijn gekomen. Bij de uitbraak van de pandemie is er voor gekozen om het land plat te leggen. Op dat moment een logische reactie. Als je niet weet wat je overkomt, blijf dan vooral even stil zitten, denk na en neem geen overhaaste beslissingen.

Wel rijst bij mij de vraag of de maatregelen die daarna door onze overheid zijn opgelegd wellicht minder dramatisch hadden hoeven zijn als er vooraf was nagedacht over risico’s die we als bevolking lopen. Hebben we überhaupt scenario’s klaarliggen voor een dergelijke uitbraak?

Ik herinner me nog dat bij het uitbreken van het Corona-virus begin vorig jaar de WHO de relatie legde met een eerder virus: SARS in 2003. Maar in Nederland heeft SARS nooit echt tot actie geleid om na te denken over hoe om te gaan met het eerste en grootste risico: overstromende zorg(bedden). Omdat in begin 2020 geen plan voor was, moesten we maatregelen slikken waardoor Nederland grotendeels stil is komen te liggen. Met alle (psycho)sociale en economische consequenties van dien.

Ik vraag me af: wat is het plan van de overheid als er morgen een nieuwe pandemie uitbreekt? Waar dan geen vaccin voor is? Gebruiken we dan de routekaart van vorig jaar? Is in het afgelopen jaar nagedacht over opschaal capaciteit voor ziekenhuizen? Bestaan er dan wel goede beschermingsmaatregelen voor de risicogroepen in plaats van heel Nederland tegen het stootblok aan laten lopen? Heeft onze regering dan wel vooruitgezien?