In deel 1 schreef ik dat grenscontrole en een selectief immigratiebeleid niet voldoende zijn om het probleem met niet-inpasbare immigranten op te lossen. Ik vind dat de probleemgevallen het land uit moeten worden gezet om ons weer wat rust te gunnen. De ergste met kop en kont, de meerderheid via humane repatriëring.

‘Maar welk stappenplan zie je voor je?’ vroeg iemand op Twitter. Nou, misschien zó.

Stap 1: verdragen opschonen
Om te beginnen moet Nederland uit een aantal verdragen stappen. Vooral het Marrakeshverdrag. We kunnen nu niet veel doen omdat in art. 94 van de Grondwet staat dat internationale verdragen bóven nationale wetgeving gaan.

Stap 2: discrimineren
Er is een principieel besluit nodig over de omgang met vreemdelingen: Nederland gaat onderscheid maken (discrimineren!) tussen gewenste en ongewenste nieuwkomers. Gewenste vreemdelingen zijn bezoekers op doortocht, zoals toeristen of handelaren die onze regels respecteren, en mensen die hier tijdelijk zijn voor werk omdat de arbeidsmarkt ze nodig heeft. Zie ook stap 5. Aan de definitie van ongewenste nieuwkomers voldoen nogal wat niet-westerse immigranten en (nep)vluchtelingen die al in Nederland verblijven. Over de criteria voor uitzetting en de prioriteiten gaan de volgende stappen.

Stap 3: criteria voor uitzetten
Voorlopig is een verbod op de dubbele nationaliteit niet slim; dit helpt ons namelijk bij het uitzetten van ongewenste vreemdelingen. Niemand hoeft stateloos te worden.

  • Asieleisers uit veilige landen
  • Draaideurcriminelen en beroepscriminelen
  • Beroepsmoslims: lieden die hun brood verdienen met het islamiseren van Nederland (zoals ingevlogen haatpredikers), dan wel een onbezoldigde islamiseringsfunctie hebben (moskee- en schoolbesturen, bestuurders van islamitische scholen- of moskeekoepels, gesubsidieerde stichtingen)
  • Uitkeringsfraudeurs
  • Langdurige uitkeringstrekkers die geen moeite doen om aan het werk te komen
  • Multiprobleemgezinnen
  • Statushouders die terug kunnen naar een veilig deel van hun land

De eerste vier categorieën gaan versneld het land uit. De overheid trekt hun Nederlandse nationaliteit of verblijfsvergunning en hun uitkering in en verklaart hen tot ongewenste vreemdeling. Langdurige uitkeringstrekkers, multiprobleemgezinnen en statushouders die terug kunnen, gaan langs het loket Humane Repatriëring van de IND (die trouwens nog wel even moet worden omgevormd tot de DUD, de Denaturalisatie- en UitzettingsDienst). Per gezin wordt een vertrekplan gemaakt: in welk tempo wordt de uitkering afgebouwd, krijgen ze een vertrekpremie.

Stap 4: Surinamers en Antillianen
Voor Surinaamse draaideurcriminelen, uitkeringsfraudeurs en kanslozen op de Nederlandse arbeidsmarkt sluit Nederland een deal met Bouterse. Neem ze terug, geef ze (weer) de Surinaamse nationaliteit en wij bouwen in ruil voor dit gebaar 50 volkswoningen in Sunny Point of andere arme wijken, of we leggen een fietspadenhoofdnet aan in Paramaribo om de verkeerscongestie te ontlasten, of we herstellen de oude treinverbinding met Lelydorp in ere. Bij criminele of kansloze Antillianen volstaat een gebiedsverbod ter grootte van het grondgebied van Nederland. Via het koninkrijksstatuut blijft Nederland toch wel geld in de eilanden in de West steken.

Stap 5: aanscherpen wet op het Nederlanderschap
Voor de Nederlandse nationaliteit komen alleen nog nieuwkomers in aanmerking uit culturen die dicht bij de onze staan. Ook niet-westerse immigranten die in staat en bereid zijn tot goed functioneren in onze samenleving kunnen een aanvraag indienen. Nieuwkomers hebben niet meteen recht op een uitkering.

Het kabinet neemt wel even een spoedwet aan die mensen met de dubbele nationaliteit per direct uitsluit van het passief en actief kiesrecht. We willen de lange arm van Erdogan en Mohammed VI niet meer. Dat dwingt hooggeplaatste Marokkanen en Turken tot kiezen: willen ze hun baan in Nederland behouden, dan zullen ze hun geboortenationaliteit moeten opgeven. Voor Turken is dit te doen. Voor Marokkanen lijkt het onmogelijk, want hoewel hun nationaliteitswet die mogelijkheid biedt, moet de koning het goedkeuren ‒ en dat doet hij nooit. Maar als ze gezamenlijk optrekken en veel tamtam maken in de internationale publiciteit, dan moet het lukken. Het vereist moed.

Repatriëring van onrendabele, criminele en gewelddadige immigranten zal Nederland weer leefbaar maken en houdt de verzorgingsstaat intact. Dat is goed voor alle vreedzame, productieve inwoners, zowel autochtoon als allochtoon.

Wilt u reageren?

Dat kan op Facebook of op Twitter: @WitdeBerna.