Vergeet repatriëring niet, deel 1

Elke dag verschijnt er wel een nieuw deeltje in de horrorserie Negatieve Gevolgen van Vijftig Jaar Verkeerd Immigratiebeleid. Het laatste deeltje was het toenemende zware geweld onder allochtone jongeren in Vogelaarwijken. Met messen en vuurwapens gaan ze concurrerende bendes te lijf. Tel dit maar op bij alle andere aan immigratie gerelateerde problemen waarmee de politiek ons heeft opgezadeld: jihad, criminaliteit, straatintimidatie, geweld tegen Joden en homo’s, islamitische haatscholen, uitkeringsfraude en het afwijzen van onze westerse waarden. Voor ons zijn er alleen maar nadelen, geen voordelen.

Nieuwkomers binnenlaten die hun onhandelbare kinderen niet in bedwang houden: wat bezielde de overheid? Stel dat ik het voor het zeggen had, welke maatregelen zou ik nemen? Wat helpt afdoende? Je hoort vaak: opvang van vluchtelingen in de regio, grenzen dicht, selectieve immigratie, niet meteen alle uitkeringsrechten geven, haatpredikers en IS-misdadigers uitzetten. En alleen een beperkt aantal échte vluchtelingen uitnodigen.

Het valt mij op dat je zelden iemand hoort over het terugsturen van immigranten(gezinnen) bij wie de inburgering in Nederland is mislukt, die ons alleen maar tot last zijn. Gek genoeg gaat minder, minder, minder nog steeds veel Nederlanders te ver, dan zeggen ze: ‘Je zoekt de randen van het debat op’. Ja, dat heb je met debat.

Zelfs na een halve eeuw verkeerd beleid heeft de Nederlandse regering nog niet eens de juiste probleemanalyse, laat staan effectieve herstelmaatregelen. Een goed begin zou zijn om het strenge Deense of het selectieve Canadese immigratiebeleid te bestuderen. Maar de nutteloze staatssecretaris Broekers-Knol van Justitie en Veiligheid klaagt alleen maar over de tsunami van nepasielzoekers.

Canada doet het zó: elk jaar vangen ze een beperkt aantal echte vluchtelingen op en ze geven een verblijfsvergunning aan een maximum aantal immigranten, afhankelijk van wat de arbeidsmarkt nodig heeft.

In Denemarken, ongelooflijk maar waar, regeren de sociaaldemocraten samen met de Deense Volkspartij (een soort PVV). Dit Deense kabinet pakt kansarme niet-westerse immigranten flink aan. De Deense ‘gettowet’  verbiedt uitkeringstrekkers om een woning in een achterstandswijk te huren (spreidingsbeleid). Kinderen uit laag opgeleide allochtone gezinnen moeten verplicht 25 uur per week naar de Deense crèche om de taal en de cultuur te leren. Ook hebben de Denen een wet die de deur voor asielzoekers zo ver mogelijk dichtgooit.

Dat is niet alles. De gezinshereniging is ingeperkt en asielzoekers moeten zelfs hun dure spullen afstaan om een bijdrage te leveren aan de opvangkosten. De Deense sociaaldemocraten móésten deze drastische plannen wel steunen, aldus De Telegraaf, anders zouden ze zijn weggevaagd bij de laatste verkiezingen. Interessant is dat Europees koploper Denemarken volgens een EU-parlementslid van de Deense Volkspartij met dit strenge immigratiebeleid niet eens de internationale regels overtreedt. Denemarken geniet overigens wel een uitzonderingspositie in de EU, de ‘opt-out clausule’, waardoor het land zelf bepaalt wie er binnenkomt.

De Nederlandse regering loopt jaren achter. Die weigeren tot op heden alleen al te erkennen dat een streng immigratiebeleid onvermijdelijk is, wil je de verzorgingsstaat overeind houden. Ze trekken massa’s lui aan die gratis meeliften en profiteren en niets bijdragen aan onze samenleving. Ook is uitkeringsfraude nooit ver weg bij mensen met twee nationaliteiten, die loyaal zijn aan hun geboorteland (of dat van hun ouders). Intussen bezuinigt de overheid op hoogbejaarden en chronisch zieken.

We kunnen een hoop leren van het Deense of Canadese immigratiebeleid. Maar ingeperkte immigratie, spreiding en inburgering zijn volgens mij voor Nederland niet langer voldoende. Het is al te ver gegaan. Er zijn al te veel moslims en ze hebben vaak opvattingen die haaks staan op onze waarden. In alle landen blijkt bovendien: hoe meer moslims, hoe meer geweld. De overheid wentelt de narigheid af op ons en de nieuwkomers die wél geïntegreerd zijn. Waarom zouden we met alle geweld (pun intended) al die invasiërs híér willen houden?

Voor de mensen die toch de discussie over repatriëring taboe willen verklaren, heb ik een gewetensvraag. Kunnen we het Yezidi- en christelijke vluchtelingen wel aandoen om hier in het azc andermaal het slachtoffer van moslimgeweld te worden?

In deel 2, dat woensdag verschijnt, het stappenplan repatriëring.

Wilt u reageren?

Dat kan op Facebook of op Twitter @WitdeBerna.

Een nieuwe omroep, een vrij geluid!