‘Taskforce’ wast islam met gewatteerde clichés wit

De parlementaire mini-enquête over de groei van het salafisme en de invloed van buitenlandse mogendheden op de mohammedaanse vijfde colonne is in volle gang. De Taskforce Problematisch Gedrag en Ongewenste Buitenlandse Financiering (PG & OBF), met ambtenaren van vooral departementen die met  belastinggeld zielige importgroepen bedienen, schreef een ‘position paper’ (PDF). Veelzeggend is dat Buitenlandse Zaken ontbreekt. Doel is ‘gemeenten te ondersteunen bij de aanpak van structureel problematisch gedrag dat (op de lange termijn) leidt tot ondermijning van de democratische rechtsstaat.’

De taskforce durft in de formulering van het doel het i-woord niet in de mond te nemen. Dan weet je eigenlijk al hoe laat het is. En inderdaad, in de hele position paper (hieronder mijn closeread ervan) wordt de gewelddadige inhoud van dit geloof besmuikt weggewerkt in gewatteerde nuances, in een schrijfstijl waar gezond denkende mensen iebel van worden. Een voorbeeld van islamwitwassen:

Binnen de islam is het gebruikelijk om deel van het inkomen aan goede doelen te geven. Op die manier komt geld vanuit bijvoorbeeld de Golfregio naar Nederland. Soms wordt dat geld gebruikt voor een verbindende iftar met buurtbewoners, soms komt geld ook terecht bij organisaties waar volgens ons sprake is van problematisch gedrag.

‘Verbindende’ iftar?

It’s dawah, stupid!

En van dawa komt jihad, weet iedereen ‒ behalve de politietopsinds het AIVD-rapport hierover uit 2004. Vergeet ook de zandstralende analyse van onze Ayaan niet. De bregmannoïde, sluikgelokte ambtenaar die dit stuk schreef, neemt onderdanig de denkwijze van de moslims over: een haathut is een ‘goed doel’.

In de top van Nederland druipt men van begrip voor moslims en kijkt men liever weg van het islamiseringsgevaar. Moslims zijn volgens de betuttelracistische logica geen daders, maar slachtoffers van islamitisch geïnspireerd geweld.

Ze lijden onder negatieve beeldvorming in de islamofobe ongelovigenmedia. Natuurlijk is Nederland ‘hun eigen land’, ook al hebben ze de nationaliteit van een islamitische dictatuur en houdt de helft er opvattingen op na die haaks staan op onze westerse cultuur. Haatmoslims zijn trouwens slechts een piepkleine minderheid ‒ en zo paraderen alle clichés langs:

Zij [moslims] hebben vaak het meest te lijden onder problematisch gedrag en worden daarbij dubbel geraakt. Soms direct, bijvoorbeeld wanneer een extremistische spreker jongeren op een bepaalde wijze boodschappen meegeeft waardoor ze met de rug naar de samenleving komen te staan en zij zich steeds minder thuis voelen in hun eigen land. Maar vaak ook indirect, doordat de problematische gedragingen van deze kleine groep (ten onrechte) een negatieve weerslag hebben op de beeldvorming over de islamitische gemeenschappen als geheel.

Het huilende zigeunerjongetje is er niks bij. De overheid moet ‘in gesprek’ blijven met de zelfbenoemde leiders van de moslims, ‘beroepsmoslims’ gedoopt door de in 2015 overleden arabist Hans Jansen. Want dat heeft de afgelopen decennia ook al zo goed gewerkt, nietwaar (Theo van Gogh, de Hofstadgroep, de Utrechtse tramaanslag, de Haagse steker Malek F., de Albert Cuypmarktsteker Tarik E., Syriëgangers, de bloedsuikeraanslag op Amsterdam CS, de aanslagen op koosjer restaurant HaCarmel)?

Waar komt dat ‘problematisch gedrag’ vandaan? Nou, uit ‘bepaalde leerstellingen’ (welke? van welke ideologie of religie?), die ‘aanzetten tot onverdraagzaamheid, het afwijzen van het gezag van de overheid en van de instituties van de democratische rechtsorde’. Hoe dan? Het blijft vaag als je niet naar relevante korancitaten verwijst.

En geheel in lijn met wat de moslimhelper Dr. Kromzwaard predikt, haast de taskforce zich te ontkennen dat hij iets tegen het salafisme heeft. Doelbewuste misleiding: het gevaar van de politieke islam wordt immers al járen gedocumenteerd door Carel Brendel en GeenStijl.

Omdat moslims handelingsonbekwame slachtoffers zijn, mag Nederland zich ook niet effectief verdedigen tegen infiltratie uit islamofascistische regimes. Polderen moeten we. Anders worden de booslims nog bozer en groeit de lange arm van de islamitische dictators nog langer:

Bovenmatig repressief handelen kan echter het ongewenste effect van verdere verwijdering teweeg brengen, waardoor ongewenste buitenlandse beïnvloeding paradoxaal genoeg juist in de hand gewerkt kan worden. Daarom is het voor de lange termijn minstens zo belangrijk beleid te ontwikkelen dat ertoe leidt dat er geen publiek meer is voor onwenselijke invloeden.

‘Geen publiek meer’: denaturalisatie en uitzetten van beroepsmoslims, iemand? Maar nee, de taskforce gelooft dat wij met subsidie de islam wel even zullen temmen ‒ en verder is het natuurlijk allemaal onze schuld en onze verantwoordelijkheid:

Dat kan door te zorgen voor pluriform aanbod, door te zorgen voor in Nederland opgeleide voorgangers die geworteld zijn in de Nederlandse samenleving, door moslimdiscriminatie, islamofobie en segregatie als gevolg van uitsluiting tegen te gaan.

Het summum van masochisme bereikt de taskforce in de volgende passage. Welja, geef criminelen een wapen in de gevangenis. Stuur leden van jeugdbendes naar een cursus messentrekken. Steek je hoofd meteen maar in de strop:

De [islamitische] gemeenschappen verdienen het vertrouwen van de overheid dat ze hier intrinsiek weerbaar tegen kunnen zijn. De overheid kan daarbij ondersteunen door het versterken van de weerbaarheid van gemeenschappen.

En natuurlijk zullen hier weer legio zinloze baantjes uit voortkomen. Over ‘deradicalisering’ hoor je de overheid niet meer sinds alle projecten in Amsterdam en Rotterdam mislukten. ‘Weerbaar maken’ is het nieuwe mantra. En ‘de inwoners’ hebben ‘van nature’ een rol in ‘onze samenleving’. 

Welnu, als dat ook voor mohammedaanse inwoners geldt, waarom is deze parlementaire hoorzitting dan nodig? Waarom grossiert deze minderheidsgroep in achterlijkheid? Waarom gebruiken beroepsmoslims de westerse godsdienstvrijheid en onze seculiere wetten om diezelfde vrijheid kapot te maken en de sharia in te voeren?

De laatste alinea vat alle denkfouten van de taskforce samen. Met als voornaamste wat David Pinto de culturele attributiefout noemt, het ten onrechte aan mensen uit een niet-westerse cultuur toeschrijven van een westerse manier van denken en doen. Alsof moslims automatisch onze waarden delen:

Wanneer de overheid een gebrek aan vertrouwen in de regulerende, zelfcorrigerende werking van de democratische rechtsstaat uitstraalt en, in het ernstigste geval, zelf concessies doet door afbreuk te doen aan de fundamenten van onze rechtsstaat – al is het in de hoop daarmee de rechtsstaat te beschermen – is zij geen goed affiche voor haar eigen principes en normen.

Het beste affiche voor de principes van de rechtsstaat is een overheid die de landsgrenzen bewaakt en geen immigranten binnenlaat die ons vijandig gezind zijn. We hebben al genoeg engerds van eigen bodem, neonazi’s en antifa’s.


Wilt u reageren?

Dat kan op Facebook of op Twitter.

Een nieuwe omroep, een vrij geluid!