De westerse beschaafde wereld, waaronder Nederland, is in relatief korte tijd overspoeld door premoderne, islamitische migranten. Ernstige en indringende problemen zijn het gevolg. Onderzoeken, kranten en televisie, zoals het populaire programma ‘opsporing gezocht’ rapporteren de schaduwzijden met grote regelmaat.

In het boek ‘Tegen de Tribalisering’ waaraan ik een bijdrage heb geleverd, beschrijf ik de diepere oorzaken van de ellende die migranten en asielzoekers uit premoderne oorden in de westerse wereld vormen. De moderne maatschappij, waar individu, prestaties en zelfstandige beslissingen de boventoon voeren, erkent zo’n allochtoon nauwelijks. Daarnaast vormt zijn of haar islamitische achtergrond een extra complicatie. Over de uiteindelijke gevolgen in de toekomst bestaat weinig twijfel. De islamitische geleerde en huisideoloog van de Moslimbroederschap Sheik Al-Qaradawi voorspelde al in 2002: ‘dat de islam zal terugkeren naar Europa als veroveraar en overwinnaar’, nadat de religieuze ideologie tweemaal voor de poort was verdreven: in 732 bij de slag bij Poitiers en in 1683 bij het ontzet van Wenen. ‘Het doel hoeft niet noodzakelijkerwijs met het zwaard te worden bereikt, maar kan ook door demografische groei worden gerealiseerd’.

We zijn dus gewaarschuwd.

Vanuit de fnuikende politiek correcte ideologie verbindt men in Nederland aan deze toekomst echter totaal andere, verkeerde observaties. Policor Nederland geeft steeds meer toe aan de eisen en verlangens van allochtonen, buigen als maar dieper voor hun wensen. Was er maar wat minder links vooringenomenheid, dan zou men eindelijk tot geheel andere voorstellen komen dan in de afgelopen vier decennia. Nuchter, eerlijk, oprecht en zakelijk zou men tot de volgende stappen komen:

De 4 stappen

1 .Stoppen met paaien en verwennen. Net als bij opvoeding, verwennen is net zo schadelijk, ook voor betrokkene zelf, als verwaarlozen. Herzie en herformuleer de gehele bestaande wetgeving. Waarom? Wat er nu is, is ooit voor en door keurige, nette, fatsoenlijke, eerlijke, mensvriendelijke westerse mensen ontworpen. Niet afgestemd op aanhangers van premoderne cultuurstructuren met daar boven op islam achtergrond. Zie hoe imam Salam van de AlFitrahmoskee en viervoudig moordenaar Gökman Tanis beiden in Utrecht misbruik maken van de huidige wet- en regelgeving.

2. Nu het zover is, met diverse onleefbare wijken voor vele autochtonen, trek er dan geld voor uit om premoderne allochtonen ruim te belonen om terug te gaan en een mooi huis in de zon daar aan te schaffen. Dat betaalt zich in korte tijd dubbel en dwars terug. Beperk drastisch de toelating van asielzoekers uit premoderne oorden.

3. Moslims die per se willen blijven, dienen ervoor te tekenen dat zij afstand nemen van de ideologie (let wel: niet van het smalle religieus deel) van de islam. Thuis in de beslotenheid van de privésfeer mogen ze doen wat ze willen. Dat is vrijheid van het individu.

4. Ophouden met alsmaar tegemoet te komen aan de eindeloze en steeds verder gaande eisen van aanpassing van de autochtonen aan allochtonen. Maak ze weerbaar voor een kinderfeestje als Zwarte Piet; verwijder niets wat tot de historie van het land behoort. Slavernij is niet meer van deze tijd, goede zaak. Maar bespreek dat juist in plaats van het verbergen en verwijderen van standbeelden. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Weerbaar maken in plaats van meebuigen is op de lange duur in het voordeel van de migranten zelf.

Piramides van de hiërarchie van menselijke behoeften van de Amerikaan Abraham Maslow (links G) en Nederlander David Pinto (rechts F).

Verregaande gevolgen

Het doorgronden van de verregaande en diepliggende verschillen tussen de structuren (F en G) heeft ook gevolg voor de bekende piramide van Maslow (verplichte kost binnen managementopleidingen). In de piramide ordent de Amerikaanse psycholoog Abraham Maslow de hiërarchie van menselijke behoeften. Deze piramide van Maslow is weliswaar geldig voor de westers (G) georiënteerde mens net als de Amerikaanse bedenker zelf ervan (12% van de wereldbevolking), maar niet voor de gehele mensheid. Hiermee maakt Maslow een attributie fout, het toeschrijven van de eigen waarden aan de ander. Daarom heb ik een eigen piramide ernaast gebouwd. De waarden en behoeftes die mensen hebben zijn namelijk niet universeel. Voor het oriëntaals oosterse (F) deel van de wereld (88%) gelden, na de bevrediging van de basisbehoeften zoals eten, drinken en slapen evenals ademen (hoe ook en waar ook geldig voor alle mensen op aarde), namelijk andere behoeften dan het westerse (G) mens.

Meer F betekent ook meer collectieve identiteit, het betekent dat de groep (en niet het individu) centraal staat. Bij de F-structuur is er daarom een grotere noodzaak tot duidelijkheid (en minder nuancering) over de gehele linie, ook ten aanzien van de diverse rollen. Voor F (meer dan voor G) geldt bijvoorbeeld:

  • De groep als extern referentiekader is het ‘geweten’ voor goed en kwaad (in plaats van intern);
  • Motivatie door de groep (meer dan de individuele intrinsieke motivatie);
  • Bijna alles is persoonlijk; weinig onderscheid tussen persoonlijk en zakelijk (holisme);
  • Nadruk ligt meer op relatie en vorm en minder op inhoud;
  • Zwart-wit denken (volstrekte duidelijkheid);
  • Duidelijke scheiding: in- en out-groep; man-vrouw; goed-slecht etc.
  • Strikte sociale ordening: hoger, lager en gelijken;
  • Communicatie: indirect en meer impliciet (uit angst voor schaamte en gezichtsverlies);
  • Opvoeding: gehoorzaamheid, weinig kritisch naar ouders en ouderen, aanleren van rolgedrag (kind-ouder, leerling-leraar, ondergeschikt-chef );
  • Het hoogste streven is (familie)eer die door de groep wordt toegekend.

De consequenties voor de omgang en de ontmoeting tussen F en G in praktische zin laten zich gemakkelijk raden in allerlei situaties: van communicatie, perceptie en samenwerking tot motivatie, bejegening, ondervraging, onderhandeling en conflicthantering.

Smeets

Anderen kunnen soms je eigen gedachtegoed beter verwoorden dan jijzelf. Dat bleek mij vooral toen ik een artikel las in de Groene Amsterdammer, van de hand van toen hoofdredacteur Hubert Smeets. Omdat hij daarin blijk gaf de nieuwe door mij ontwikkelde ‘structurentheorie’ voortreffelijk te begrijpen en de universele toepassing ervan helder aangeeft. Hij schreef: “In de meest extreme vormen van een premoderne samenleving bestaat er voor elk individueel probleem een collectieve oplossing. De afzonderlijke mens wordt niet geacht zelfstandig antwoorden te zoeken. Hij gaat zo op in de groep, want de groep bepaalt het gedrag van hem als mens. In moderne waarden daarentegen kennen een grofmazig systeem, structuur van normen. Veel ligt open. De algemene kaders van oorbaar en onoorbaar gedrag liggen vast. Maar daarbinnen kiezen de burgers in relatieve vrijheid hun opties in het leven. Volgens Pinto is de kloof tussen autochtoon en allochtoon dus niet simpel in te delen in hun cultuur en de ónze. Premoderniteit en moderniteit bevinden zich op een glijdende schaal dwars door alle nationaliteiten of culturaliteiten heen. Nuttiger is daarom volgens Pinto om te weten dat andere bevolkingsgroepen andere waarden en normen hebben, vervolgens te willen weten waaróm zij die andere waarden en normen hebben en daarna onverschrokken de grenzen vast te leggen die niemand, ongeacht cultuur of afkomst, mag overtreden op straffe van een sanctie.”

Hoe nu verder?

Zolang politieke partijen als D66, GroenLinks en PvdA veel te vertellen hebben, zal verbetering van de tegenstelling tussen allochtoon en autochtoon ontstellend moeilijk worden. Maar het probleem moet wel gezegd en blijvend onder de aandacht worden gebracht. Er komt vanzelfsprekend een dag dat ook het policor-gezelschap het licht zal zien. Dan kan Nederland weer de mooie, serene, vredige, vrije, lieflijke plek worden, zoals ik die aantrof in de jaren zeventig toen ik hier vanuit Israël op vakantie naar toe kwam en door omstandigheden bleef.

Prof. dr. David Pinto is hoogleraar-directeur Intercultureel Instituut (ICI) en publicist. Hij ​is vaste blogschrijver voor Ongehoord Nederland (ON) Deze blog is een verkorte een aangepaste versie van zijn bijdrage in de bundel ‘Tegen de Tribalisering’.