Je hebt er al zoveel over geschreven – dan is het “daar gaan we weer”. Thierry Baudet hield op GeenStijl-tv een tirade waarin hij een groot probleem omschrijft:

We zitten in een situatie waarin de cultuurmarxistische linkse mainstream, van VVD en CDA tot en met D66, GroenLinks, PvdA en SP … Allemaal min of meer allemaal hetzelfde willen, namelijk de vernietiging van Nederland. Massa-immigratie, klimaat, EU en al die andere dingen. Ze hebben alle dagbladen, ze hebben de NPO, ze hebben alle subsidiecircuits, alle musea, alle universiteiten, de hele ambtenarij, de hele rechterlijke macht… Dat is de situatie.

Critici komen aangezwermd om Baudet de maat te nemen. Maar veel belangrijker is wat hij daarna tegen GeenStijl-reporter Tom Staal zegt, om zijn woorden in het juiste licht te zetten:

Wij hebben de keuze om samen op te trekken – met alles wat ik van jou kan vinden, en wat jij van mij kan vinden – om dat gevecht te voeren. En misschien te winnen en iets historisch neer te zetten voor onze generatie. Óf we hebben de keuze om onderling te blijven katten, om oude Twitterberichten te blijven opgraven om te bekritiseren, en uiteindelijk te verliezen. Het is aan jou – het is jouw leven en jij speelt de rol die je is toebedeeld in de wereldgeschiedenis. Als jij straks op je sterfbed ligt, en je denkt, ‘ik heb alles verloren maar ik ben in ieder geval objectief geweest’ – als dit is wat jou voldoening geeft, moet je dit doen. Wat óók kan is dat je je onderdeel voelt van een beweging – wij staan samen voor een historische taak. En ik respecteer alle grondrechten, maar vergis je niet: onze tegenstanders doen het ook, en neem maar niet aan dat zij denken ‘ik ga eens lekker objectief zijn en rechtvaardigheid betrachten’. Nee, zij helpen hun vriendjes. Niet voor niets heeft een uitgerangeerde politicus van GroenLinks direct een nieuwe baan als columnist te pakken.

Tom Staal heeft natuurlijk óók gelijk, dat een journalist altijd de plicht heeft om kritisch te kijken en iedere politicus – dus ook Baudet – met fouten te confronteren. Maar let’s face it: in Nederland zoals het nu is kun je gewoon niet meer onafhankelijk denken. Als je je niet aan de deughegemonie conformeert heb je direct of indirect een beroepsverbod.

De bottom line is dat links inderdaad optrekt in gesloten rangen – rechts is als het Mexicaanse leger. Rechts zal de strijd om het behoud van de Nederlandse identiteit niet winnen als men ego boven het gezamenlijk belang blijft stellen. Als je, zoals Paul Scheffer een paar jaar geleden, toch maar weer FvD een trap na geeft zodat je zelf weer bij Buitenhof mag aanschuiven. Toch maar weer deugpronken om wat adverteerders te behouden. Iedereen die een beetje wakker is, herkent deze dynamiek.

De journalistieke objectiviteit moet beslist niet worden opgeofferd. Als we de cultuurstrijd winnen en daarna alsnog niet onafhankelijk kunnen denken, dan is het kind met het badwater weggegooid. Maar dat is niet wat ik Baudet hoor zeggen. Wat ik hem hoor zeggen is: kom de realiteit onder ogen, de instituties en het medialandschap zijn ideologisch verkaveld en binnen deze realiteit moeten we zien te opereren. Het helpt dan niet om elkaar voor de bus te gooien in de hoop nog een aaitje te krijgen van de deughegemonie.

Eigenlijk zou je in-depth moeten reageren om brieven zoals van Sonny Spek punt voor punt te weerleggen. Voor wie wekelijks columns en artikelen produceert die tjokvol wetenschappelijke analyses en empirische bewijzen staan, voelt het op een zeker moment zinloos om jezelf wéér te moeten herhalen: dan volgt enkel vermoeidheid en frustratie bij een artikel als dat van hem. Wéér iemand die een analyse opzet waarin hij 9 van de 10 feiten negeert en dan inderdaad op dat ene feit dat hij overhoudt een valide casus bouwt. Slachtoffer is uiteindelijk het grote plaatje.

Baudet verft hier inderdaad met een brede kwast: echt niet elke ambtenaar is links en echt niet elke VVD’er en CDA’er wil Nederland kapot. Maar toch zijn er relevante aanwijzingen, zoals het boek De omgekeerde democratie (2005) van hoogleraar Jouke de Vries. Het beschrijft de klachten van CDA’er Maxime Verhagen over linkse ambtenaren die het kabinet Balkenende II saboteerden en bevat duiding van het overwegend linkse personeelsbestand.

Vergeet ook niet dat informatie over criminele asielzoekers bewust is weggemoffeld door ambtenaren met het doel om Rutte in de verkiezingen een duwtje in de rug te geven. Ook weigerden ambtenaren om de verkiezingsprogramma’s van CDA en VVD door te rekenen zolang daarin werd bezuinigd op ambtenaren – enzovoorts. Of laatst weer de musea die de term ‘Gouden Eeuw’ taboe verklaren en de Mauritsbuste opbergen. Bewijzen ten overvloede, maar de vijand zal ze blijven bagatelliseren en ondertussen zélf de posities van kwantitatieve feitengaring monopoliseren. Je ziet het als je het door hebt.

In debat met Maarten Boudry legde ik uit hoe dat wat Baudet aankaart met ‘grote sprongen, snel thuis’, in politiek-maatschappelijke subtiliteiten zit verpakt. Fastfoodketens gooien varkensvlees uit het menu om moslims te behagen. Dan zijn er liberalen, christendemocraten en socialisten die dit beslist niet zien zitten. Maar zij zwijgen omdat ze weten dat ze met zulke kritiek de opportunistische morele verontwaardiging van hun collega’s over zich heen krijgen. En dus laten ze dit punt liggen voor de PVV, die door deze dynamiek steeds dieper in een isolement verzinkt. Als VVD’er heb ik die laffe halfzachte deugdynamiek meer dan tien jaar op alle bestuurlijke niveaus aan het werk gezien – ik ben er klaar mee. Het is geen kwestie van ‘bewijzen’ meer, maar eenvoudigweg van karakter. Je hebt een rechte rug of niet. Je bent authentiek of niet.

Dit gebrek aan balans lijkt nauwelijks te corrigeren via het stemhokje – de mainstream partijen hebben er geen bezwaar tegen om met acht partijen samen een uitsluitingscoalitie te vormen. Het enige beetje balans dat men kan verwachten zou moeten komen van het realistisch medialandschap.

Is dat teveel gevraagd?


Wilt u reageren?
Dat kan op Facebook of op Twitter.