Premier Mark Rutte ontpopte zich tijdens het EU-top debat in de Tweede Kamer vorige week woensdag als hoeder van de rede. De agressie onder linkse politici tegen Israël, dat zich verdedigde tegen een rakettenregen die over haar bevolking neerdaalde, was broeierig. Zonder context werd er door links een eenzijdig beeld gecreëerd van een haast genocidaal Israël tegenover een machteloos spartelende onderliggende partij die zich tegen al dat geweld moest verdedigen.

‘Spontaan’

Dit vooringenomen beeld werd grif gesteund door de vooringenomen berichtgeving in de mainstream media die er een eigen interpretatie aan gaf zonder duiding, oorzaak noch feiten: de 4.000 mortieren en raketten werden volgens onze pers Israël ingepompt vanwege een huurschuld van een Arabisch gezin in Jeruzalem. Dat volstond. Daarnaast waren de vanuit Iran georkestreerde rellen vanuit de Al-Aksa moskee ‘spontaan’ gestart, hoewel de wapens er al lagen opgeslagen net zoals de raketten uit Iran in Gaza.

Onze pers miste dat volledig, zoals ook de Palestijnse verkiezingen die zoals gebruikelijk werden afgelast omdat terreurorganisatie Hamas die zou hebben gewonnen. De Iraanse machthebbers gaven trouwens zonder blikken of blozen zelf toe dat het de ‘opstand’ heeft georkestreerd en toont nu die is neergeslagen haar nieuwe drone waarmee ze Jeruzalem wil ‘bevrijden’.

Overigens: de toenadering tot Iran stuit daags na de wapenstilstand weer op problemen nu het land alsnog het IAEA (Internationale Atoomagentschap) weigert toegang te verschaffen tot haar nucleaire opwekkingsfaciliteiten. Want sinds het aantreden van de Amerikaanse president Joe Biden wordt er weer gepraat met Iran en vloeit het geld weer naar Palestijnse terreurbewegingen. Misschien is daar wel een oorzaak voor het oplaaiende geweld te vinden.

Oproep boycot

Terug naar het debat over de EU-top dat werd gedomineerd door het conflict Israël-Hamas. Links: de SP, Denk en Bij1 riep op tot boycot van Israëlische producten en het opzeggen van het handelsverdrag dat we met dat land hebben. Israël zou zich disproportioneel verdedigen. Daartoe heeft dat land een peperduur antiraketsysteem, Iron Dome, ontwikkeld. Het schiet raketten uit de lucht waarvan het in milliseconden de baan berekent. Als die baan bewoond gebied bedreigt wordt de inkomende raket in de lucht vernietigd. Eén zo’n slimme anti-raket raket kost US$ 40.000. Tussen Gaza en Israël ligt slechts 3 km buffer daarna begint aan Israëlische kant de Vinex-wijk met dagelijks leven. In de elf-daagse geweldsgolf is veel duidelijk geworden, maar niet in het Midden-Oosten.

Overal – ook in ons land – braken Jodenjachten en antisemitische marsen uit. De Abraham Akkoorden blijken rotsvast en in tegenstelling tot wat linkse politieke partijen u willen doen geloven is het IDF uiterst terughoudend te werk gegaan. Arabieren in Gaza konden – en deden dat soms ook – hun thee drinken terwijl een naast hen gevestigd Hamas-kantoor met een doffe dreun vanuit de lucht gesloopt werd.

Al het linkse gegil in de media ten spijt toont het IDF proportionaliteit. En wie dat niet gelooft, bedenkt zich dat deze veel kostbaarder targeting killings, nock on the roof, en sms-service meer inspanning vergt dan het naar de vergetelheid bombarderen van de hele kuststrook. Omgekeerd zou Hamas – indien het de middelen had – dat hebben gedaan.

Briesende woede

Eerste minister Mark Rutte stond tegenover de briesende woede van links en pareerde die met feiten, wuifde de haat weg of hield links een spiegel voor. Op de VN-riedels na, die moet hij bezigen, klonk door wat hij via Twitter al had laten weten.

Rutte is zeer geporteerd van het moderne Israël dat de Joden uit de grond hebben gestampt en is dik bevriend met premier Benjamin Netanyahu. Het was Netanyahu die de weerslag van het gesprek ook pontificaal twitterde. Bronnen dicht bij Netanyahu hebben mij ingelicht over het telefoontje dat Rutte met Netanyahu voerde. Waarschijnlijk heeft D66 Tweede Kamerfractieleider Sigrid Kaag die, of andere bronnen, ook. Vandaar haar woede over de toon en steun uitgesproken in dat gesprek van onze premier aan die van Israël. Wat dit betreft wacht haar nog een lastige tijd met deze premier. Zij is verantwoordelijk voor de financiering van Palestijnse terreurbewegingen die zich als ‘liefdadigheidsorganisaties’ hebben vermomd. Dat kostte destijds het leven aan de 17-jarige Rhina Shnerb. Zij werd in 2019 vermoord tijdens een uitje in de natuur door de representanten van deze ‘goedendoelenclub’ waarvan de moordenaars Nederlandse steun ontvingen.

Buitenlandse inlichtingendiensten en onderzoeksbureaus hadden Kaag al ruim tevoren geïnformeerd over de criminele activiteiten van de organisatie die ze bleef steunen. Na een korte stop en een ingesteld onderzoek naar deze organisatie door een bureau gerund door een oud-BuZa-medewerker is ze vorige week (tijdens de rakettenregen op Israël) weer begonnen met geld overmaken. Daarom vroeg de redactie van Ongehoord Nederland haar tijdens de formatiegesprekken om opheldering. Haar reactie sprak boekdelen.

Pikant gevecht

Tijdens de vorige formatie is er zes weken onderhandeld over een passage in het regeerakkoord over Israël. Op de kamer van Raymond Knops (CDA) moest D66, dat een Palestijnse staat in Israël wilde erkennen, getemd worden. De rekening daarvoor van D66 was de eis dat Sigrid Kaag – eerder ontslagen op Buitenlandse Zaken (1993) omdat ze in het geheim trouwde met een schaduwminister van Yasser Arafat – minister van Buitenlandse Handel zou worden. Pikant detail: ze bezit nog steeds een huis in de Israëlische hoofdstad.

Kaag spreekt vloeiend Arabisch en heeft een uitgebreid netwerk in het Midden-Oosten. Toch zag ze geen reden de ‘liefdadigheidsorganisatie’ PLFP Popular Front for the Liberation of Palestine niet langer te ondersteunen terwijl er in verschillende Europese landen en de VS uitgebreid is aangetoond dat deze organisatie niet deugt. Mark Rutte zal deze pijnlijke kwestie op tafel werpen als er weer een Israël-paragraaf wordt geschreven.

Het wordt dus een pikant onderwerp aan de onderhandelingstafel van Rutte lV.

Foto: Dome of the Rock, Jerusalem, Israel ©Sander Crombach