Hans van Toorn, Prinsenbeek

Het is de overheid al jaren een doorn in het oog dat zij, zonder dat zij daar invloed op heeft, het kapitaal van de pensioenfondsen elke tien jaar ziet verdubbelen.

Het is geld van de werknemers, maar de regering zou er zoveel andere ‘nuttige’ dingen mee willen doen. De overheid moet ook nog als werkgever premie bijdragen. De regering wil er meer greep op krijgen. Een tweede ‘uitnemingswet’, de door de Tweede Kamer in de vorige eeuw gesanctioneerde ‘diefstal’ van 32,86 miljard gulden uit het vermogen van de pensioenfondsen, zou nu niemand meer accepteren.

Hoe bereik je dan toch dat je aan andermans geld kunt komen? Daar hebben de kabinetten-Rutte iets op verzonnen: knijpen tot het piept.

    • Je verplicht de pensioenfondsen 30 procent van het vermogen te beleggen in, uit beleggingsoogpunt nagenoeg waardeloze, staatsobligaties. Hiermee kan de overheid vrijwel gratis geld lenen. Het rendement van de pensioenfondsen wordt hierdoor negatief beïnvloed. Zonder deze met drogredenen afgedwongen verplichting zou het vermogen van de fondsen elke zes tot zeven jaar verdubbelen.
    • Je grijpt de bankencrisis aan om onder het mom van ‘zorgvuldigheid’ een waarborg aan te houden voor het kunnen uitkeren van toekomstige pensioenen, een waarborg die vrijwel geen rekening houdt met een groei van het kapitaal op grond van een jaarlijks rendement. Dat wil zeggen zonder rekening te houden met de feitelijke verdubbeling in tien jaar.
    • Je vindt tal van pensioenexperts bereid om deze groteske wijze van berekening van de contante waarde van de verplichtingen te verdedigen en je weet ook te bereiken dat tegengeluid van deskundigen wordt overstemd, ook door ministers of ingehuurde ex-ministers op weg naar een nieuwe baan (Dijsselbloem).
    • Je gaat zo ver je dat de internationale wettelijke regels (EU Basel lll) voor de waardering van verplichtingen voor de financiële wereld met een absurd lage rekenrente aan je laars lapt. Zelfs de Europese UFR-methode (ultimate forward rate ofwel langetermijnrente) voor waardering van de toekomstige pensioenverplichtingen wordt niet gevolgd. Daarmee wordt een fictief tekort in de reserve gecreëerd, waardoor de rechthebbenden op pensioen de jaarlijkse inflatiecorrectie wordt onthouden. Zelfs kun je, ondersteund door de zetbaas van de huisbank De Nederlandsche Bank (DNB), dreigen met het korten van de pensioenen.
    • Je grijpt elk geuit verlangen van vakbonden naar geringe aanpassingen in het pensioenstelsel aan om te ventileren dat het stelsel ‘niet meer van deze tijd’ is en op de schop moet.
    • Je houdt tegen internationale wetgeving en feitelijke gegevens in je poot stijf en blijft doordrukken, net zo lang tot je meer invloed op het kapitaal van werknemers krijgt; dit is tevens een goedkopere oplossing voor de overheid als werkgever.
    • Je koerst af op afkalving van het kapitaal van werknemers, onder andere door kosten van aanpassingen (60-100 miljard) ten laste van dat kapitaal te brengen en zo jaarlijks circa 6-7 miljard aan werkgeverspremie te besparen.
    • Je gaat voorbij aan de mogelijkheden om enkele wensen tot aanpassing te realiseren binnen het huidige pensioenstelsel. De werknemers/eigenaren zitten niet te wachten op een ander stelsel. Wel mist de overheid, met dubbele pet, dan haar voordelen.
    • Enige chantage is je niet vreemd met de toezegging aan de bonden dat komend jaar niet wordt gekort als zij instemmen met je plannen.

Wie praten en beslissen er allemaal over mijn geld? vraagt de (oud-)werknemer zich af. Zitten we niet in een gedwongen keurslijf van vertegenwoordigers en financieel belanghebbenden bij een afbraak van ons kapitaal en lagere werkgeverspremies?

Na een jaar of tien manipulatie heeft de overheid het bijna voor elkaar. We noemen deze greep in de kas natuurlijk geen sluipmoord. Zouden ministers, staatssecretarissen en Kamerleden blij zijn met een korting van circa 20 procent op hun salaris? Dat is het percentage aan inflatiecorrectie dat niet wordt uitbetaald aan de pensioengerechtigden.

Stop met dit oneigenlijk aantasten van de belangen van rechthebbenden. Houd het pensioenstelsel overeind met een enkele aanpassing. Gooi die absurde rekenrenteregel, die in strijd is met internationale wetgeving, overboord. Laten de rechthebbenden hun door inflatie opgelopen achterstand uit hun eigen kapitaal aanvullen; het werkelijk beschikbare kapitaal wordt daardoor nauwelijks beïnvloed en de groei van het kapitaal gaat door. Daarnaast is het goed om het verplicht fungeren als goedkoop leeninstituut voor de overheid te staken. De beleggingsrendementen zullen hierdoor aantoonbaar hoge worden. Dit biedt ook een mogelijkheid voor aanpassing van de premies.

We hebben een geweldig pensioenstelsel; laten we dat zo houden. Overheid, stop met de pensioenroof 2.0, dat onder oneigenlijke motieven nastreven van puur eigenbelang.