De gevaarlijkste Duitse bondskanselier sinds 75 jaar toont zich weer eens als opperhuichelaarster: in haar paraderol als bezorgde ‘Mutti’ van de natie is ze ‘geschokt’ over de gevolgen van haar eigen politiek. Deze keer ging het niet over de Duitse slachtoffers van de door haar binnengehaalde bedreigers en criminelen, maar over het toenemend antisemitisme.

Naar aanleiding van de 70ste verjaardag van de Zentralrat der Juden in Deutschland (ZdJ) sprak Merkel haar waardering uit over deze koepelorganisatie. Het toenemend antisemitisme noemde ze ‘een schande’. Uitgerekend de bondskanselier die ervoor zorgde dat er naar schatting twee miljoen aanhangers van een antisemitische religie het land binnenkwamen, uit de gelederen waarvan (ondanks alle gemanipuleer van de statistieken) het meeste anti-Joods geweld in Duitsland voortkomt, doet nog steeds alsof het de schandelijke ‘Duitse’ samenleving is die staat voor Jodenhaat, extreemrechts terrorisme en vreemdelingenhaat.

“Racisme en antisemitisme zijn nooit verdwenen”, aldus Merkel. Ze waren dit echter bijna – totdat ze opnieuw geïmporteerd werden, maar dat zei Merkel niet. Het heeft natuurlijk niets met de zuilheiligen van haar welkomstpolitiek te maken, alleen maar met de slechte Duitsers die weigeren te veranderen.

De cognitieve dissonantie van deze regeringscheffin, die oorzakelijkheden negeert en oorzaken verzint waar ze niet zijn, is opmerkelijk. Ook bij de aanslag op de kerstmarkt in Berlijn door Anis Amri kwamen Merkel slechts vage, lege frasen over de lippen. Zonder haar waanzinpolitiek zouden de doden nog leven.

Voor het antisemitisme van rechts moet de gelukkig verhinderde aanslag van Halle als vijgenblad dienen. Antisemitisme wordt selectief waargenomen en geduid door de politieke mainstream en de media. Duitsers moeten zich weer schamen. De door de meerderheid van de Duitse Joden ervaren haat van moslims mocht niet ter sprake komen bij de plechtigheid van de Centrale Raad in de Nieuwe Synagoge in Berlijn.

Niet genoemd werden de pogingen van ‘Palestijnen’ om met messen de Berlijnse synagoge binnen te dringen, ook ongenoemd bleef dat dragers van keppeltjes in elkaar geslagen worden en dat het woord Jood als scheldwoord wordt gebruikt op Duitse scholen. Liever wees Merkel op “beledigingen, dreigingen en samenzweringstheorieën” en “veel uitlatingen bijna van haat en ophitsing” op de sociale media. Wat bedoelde ze daarmee? Islamkritische opmerkingen van ‘rechts’? Vermoedelijk verwees Merkel niet naar de talrijke Arabische haatsites, waar elke succesvolle raketaanval of moordaanslag op Israëlische soldaten of Joodse burgers wordt gevierd met gejuich en knipogende smileys.