Ton Nijhof, Twello

De NOS pretendeert op onafhankelijke wijze journalistiek te bedrijven. Vrijwel het gehele budget bestaat uit overheidssubsidie. Het risico is dan niet ondenkbeeldig dat de NOS in haar nieuwsvoorziening zal vermijden in de hand te bijten die haar voedt.

Deze week meldde de omroep dat de satellietwagens waarmee de journalisten en technici door het hele land rijden, geen NOS-logo meer hebben. Dit naar aanleiding van aanhoudende bedreigingen aan het adres van medewerkers en storend gedrag tijdens het monteren.

Vooral de laatste jaren krijgt de publieke omroep veel kritiek op misleidende berichtgeving over tal van onderwerpen, zoals het politiegeweld in de VS.

Steeds meer mensen lijken dit in de gaten te krijgen en uiten hun ongenoegen over de vele overheidspropaganda die de NOS uitzendt. Er is nog geen onderzoek gedaan naar het motief van de bedreigers. Mijn poging tot psychologie van de koude grond geef ik voor een betere: wie jarenlang bedrogen werd en dat ineens beseft, kan heel goed moeite hebben de woede over ook de eigen argeloosheid beheersbaar te houden.

De NOS zou zich de serieuze kritiek meer mogen aantrekken dan een opgestoken middelvinger of een stel wildplassers. Wanneer een zo belangrijk instituut faalt in zijn opdracht, dan ligt het voor de hand het de publieke middelen te onthouden die door de belastingbetalers met de nodige moeite bijeen worden gebracht.

De overheid moet zo snel mogelijk de enorme kostenposten NOS en NPO opheffen. Wij bevinden ons in een goed opgeleid land, waarin de burger zelf wel een mening kan vormen zonder deze voorgekauwd te krijgen van linkse journalisten.