Wij denken dat wij in Nederland in een democratie leven. Maar naarmate ik ouder word, zie ik steeds meer ondemocratische situaties. Bij de verkiezingen voor de Tweede Kamer wordt er allemaal nieuw beleid aangekondigd. Kamerleden willen doen geloven dat zij het helemaal onder controle hebben.

Ik spreek niet over politici maar over Kamerleden, eigenlijk partijslaven van het partij programma en het coalitie akkoord. Er zijn maar een paar Kamerleden die een visie hebben op Nederland.

De hoge verwachtingen van een nieuw kabinet worden zelden waar gemaakt. Dat komt doordat er op de ministeries  een clubje topambtenaren zit dat hun eigen programma heeft en de minister ziet als spreekbuis voor hun plannen. Heeft een minister eigen plannen die niet stroken met wat de top van het ministerie wil, dan wordt het de minister zeer moeilijk gemaakt om zijn eigen plannen te laten uitvoeren.

Is dit democratie ?

Wat verder te denken van allerlei door de overheid gesubsidieerde / oncontroleerbare clubjes die een geheel eigen agenda nastreven  en lak hebben aan de belangen van de normale Nederlanders. Hier gaan honderden miljoenen belasting geld in. En als dat niet helpt, is er altijd nog de Postcodeloterij, die ook met miljoenen strooit als het maar past in het linkse plaatje. Helaas krijgen alle media veel spotjes of advertenties van de Postcodeloterij. En die media bijten niet in hun eigen staart.

Is dit democratie ?

Voor Kamerleden ligt hier een uitdagende taak om deze grove weeffouten in onze democratie te herstellen, waarmee tevens het vertrouwen van de burgers in de overheid deels zal herstellen.

Ries Schellingerhout, Purmerend