L.J.J. Dorrestijn, Sprang-Capelle

In het tv-programma M (nee, niet Matthijs, wel Meer van hetzelfde) had onlangs de Amsterdamse PvdA-wethouder voor onderwijs zichzelf uitgenodigd vanwege haar brief aan het kabinet over de financiële gevolgen van de coronamaatregelen. Ze gaf daarbij toe dat die problemen in Amsterdam en de drie overige grote steden al eerder bestonden, maar toch moest het kabinet met miljarden over de brug komen. Daarbij beriep ze zich op de econoom van een grote bank.

Als de DNB zich al met het regeren bemoeit, dan is elke bank natuurlijk ook een beetje bekwaam. Zoals gewoonlijk vroeg Margriet van der Linden niet door: hoe kan er een geldtekort zijn als er te weinig leraren zijn? Waaraan zijn de extra honderden miljoenen voor kwaliteitsverbetering en meer leraren dan besteed? Waarom stelt Amsterdam miljoenen beschikbaar voor illegalen en krakers, kan dat geld niet beter naar scholen gaan? Hoeveel docenten zitten er ‘ziek’ thuis (sinds corona moeten ze zich ziek melden met de geringste verkoudheidsklachten) en hoeveel zijn er arbeidsongeschikt dan wel met vroegpensioen gegaan?

Niet te vergeten had M aan de wethouder kunnen vragen hoe het gezien dit alles is gesteld met de werksfeer. Bepaalde scholen zetten uit nood stagiaires in, die vervolgens toch niet solliciteren na het afstuderen. Uit eigen ervaring weet ik dat het management van onderwijsfabrieken zelden wordt doorgelicht; op klachten wordt nauwelijks gereageerd. Zou het net zo gaan met hun jaarrekeningen? Ook vrees ik dat straks heel wat scholen moeten sluiten, omdat er na maanden lockdown nog steeds niets aan de ventilatie is gedaan. Misschien is dit laatste wel het echte probleem.