Waarom stuur je de hoofredacteur van het NOS Journaal de laan niet uit als hij de Mediawet aan de laars lapt? Deze vraag kwam aan de orde bij een uitzending van de actualiteitenrubriek Eenvandaag op 18 december 2019. 

In een gesprek met interviewer Erik van Prooijen zeg ik het volgende:

A: ‘Als jij wordt betaald als NOS uit de algemene middelen, belastinggeld, en je hebt de wettelijke taak om onbevooroordeeld, objectief nieuws te brengen en je houdt je niet aan die afspraak dan moet je zeggen als regering of als parlement héé mensen…’

E: ‘Je voert je wettelijke taak niet goed uit!’

A: ‘De hoofdredacteur moet verdwijnen.’

E: ‘Het lijkt me toch heel gevaarlijk als de minister gaat bepalen of een hoofdredacteur weg moet.’

A: ‘Hij heeft een wettelijke taak. Als jij een bedrijf runt, een staatsbedrijf, of als burgemeester en je houdt je niet aan je wettelijke taak, vlieg je er toch ook uit? ‘

E: ‘We willen toch niet dat de minister in de journalistiek gaat ingrijpen?’

A: ‘Nou, als jij betaald wordt uit de algemene middelen en je voert je taak niet uit dan mag de minister jou ontslaan. Of je nou journalist bent of een ziekenhuisdirecteur, dat maakt helemaal niet uit want we zijn helemaal geen heiligen als journalist. Je doet het goed, of je verdwijnt. ‘

E: ‘De journalistiek moet onafhankelijk zijn.’ 

A: ‘Dat is het dus duidelijk niet.’

Kortom: Ik eis van de NOS ongebonden nieuwsvoorziening conform de Mediawet die neutraliteit van de NOS voorschrijft.

Mijn bezwaren ondersteun ik met twee jaar Zwartboek NOS Journaal.

Op 27 februari 2019 is bovendien aangifte gedaan wegens discriminatie en misbruik van gemeenschapsgeld tegen de NOS-directie en NOS Nieuws hoofdredacteur Marcel Gelauff. Mijn kritiek op de NOS luidt onder andere: rechtse politici worden onevenredig hard aangepakt ten opzichte van linkse politici, blanken wordt vaker racisme verweten dan niet-blanken, aanslagen op kerken krijgen minder nieuwsaandacht dan aanslagen op moskeeën, de verslaggeving over Israël moet vaker worden gecorrigeerd dan over de omliggende landen, er is sprake van het verspreiden van nepnieuws, er is een kritiekloze aanpak bij linkse onderwerpen als klimaat en terwijl de Amerikaanse president Trump voortdurend wordt gebasht, blijft kritiek op de Europese Unie tot een minimum beperkt.

Mijn stelling: NOS moet neutraal zijn en anders moet de hoofdredacteur opzouten, gooit een knuppel in het msm-hoenderhok waarbij ‘framen’ tot kunst wordt verheven.

Algemeen secretaris van de Nederlandse Vereniging van Journalisten Thomas Bruning twittert: ‘We leven hier niet in Noord-Korea Karskens.’

Mijn reactie: Thomas, dat wil ik juist voorkomen! Dat zeg ik duidelijk! Minder actiegroepen-journalistiek en meer gebalanceerd nieuws door de NOS.

NRC Handelsblad verslaggever Tom-Jan Meeus schrijft op 21 december 2019 in NRC Handelsblad: ‘Dezelfde man die de staatsomroep eindeloos bekritiseerde eist nu een staatsomroep.’ 

Mijn reactie: Tom-Jan een staatsomroep eis ik nergens. Sterker: ik wil juist een échte neutrale NOS. 

Marcel Gelauff zelf reageert dat ‘het verbijsterend is dat een journalist pleit voor het afschaffen van de journalistieke onafhankelijkheid, door de positie van de hoofdredacteur van de NOS afhankelijk te maken van de politiek.’ 

Welke journalistieke onafhankelijkheid, Marcel? Lees de vijftien vangsten NOS Journaal van de afgelopen twee jaar nog eens rustig na. Protesterende boeren staan 18 december niet voor de grap bij jou op de stoep in het Mediapark van Hilversum. Jouw journalisten ondervinden niet voor niks steeds meer agressie bij hun werk. 

Laten we feiten nog een op een rijtje zetten: 

1) Voor financiën is het NOS Journaal 100% afhankelijk van de Staat. 

2) De regeringsvoorlichtingsdienst kan ieder moment NOS Journaal zendtijd opeisen en invullen zonder dat de nieuwsredactie iets over de inhoud heeft te vertellen. Van werknemers betaald uit de algemene middelen met deze dwingende regels kun je je afvragen of ze überhaupt journalisten zijn, en geen voorlichters.

3) Over een krant of ledenomroep zou ik nooit een zwartboek samenstellen, laat staan om het ontslag van een hoofdredacteur vragen. Die mogen een kleur hebben. Daar zijn ze voor opgericht. 

4) Gelijke monniken, gelijke kappen. Slob knijpt wel de geldkraan van islamitische scholen dicht, terwijl er vrijheid van onderwijs bestaat. Twee hoofdofficieren van Justitie die vrij autonoom opereren zijn recentelijk nog ontslagen.

5) Zou de benoeming van Marcel Gelauff als hoofdredacteur zonder Haagse politieke goedkeuring zijn geweest? Onwaarschijnlijk. Iemand met dezelfde kwalificaties maar aanhanger van de PVV zou die functie nooit krijgen. Ieder staatsomroep bestaat uit politieke benoemingen. Kijk naar buurland België

En Brussel is geen Pyongyang.

6) Op de index van de beroepen met het meeste vertrouwen bij de burger bengelt de journalist steevast onderaan, alleen een politicus heeft minder krediet. 

Kortom: Journalisten zijn geen heiligen. (Ook al geloven ze zelf van wel.) En dat mag best hardop worden gezegd.