Maria van den Braak, Tilburg

In een interview met Thierry Baudet vraagt parlementair journalist Ernst Lissauer hem naar het belang van het toetreden van Omroep ON tot het publieke bestel. Baudet antwoordt dat helaas nog steeds heel veel mensen televisie kijken. Een groot aantal mensen betrekt zijn nieuwsvoorziening van de eenzijdig gerichte publieke omroep of van de commerciële omroepen, waarmee het niet veel beter is gesteld. Daarom is het van groot belang dat er een omroep komt die mensen het echte verhaal vertelt, zonder een bepaalde mening op te dringen, zodat mensen op grond van de verstrekte informatie zelf hun mening kunnen vormen en beslissingen kunnen nemen. Een goed voorbeeld is de berichtgeving over orgaandonatie.

Bij alle omroepen ligt de focus op de zielige mensen die doodgaan omdat er te weinig donororganen beschikbaar zijn en op het nobele gebaar dat het doneren van je organen is. Mensen overlijden echter niet vanwege het gebrek aan donororganen, maar omdat hun eigen organen het laten afweten.

Het is niet breed bekend dat het oogsten van donororganen gebeurt bij levende donoren. Voor levensvatbare donororganen is het noodzakelijk dat er nog een bloedcirculatie aanwezig is. Op het moment dat je organen eruit worden gehaald, leef je dus nog. Je wordt hersendood verklaard. Dit betekent niets meer dan dat je wettelijk gezien wordt doodverklaard, zodat er in juridische zin geen sprake is van moord. Vooral jonge verkeersslachtoffers zijn zeer gewild, vanwege hun over het algemeen zeer vitale organen. In deze gevallen wordt vaak heel snel overgegaan tot het hersendood verklaren. Je kunt je afvragen of behandeling van deze jonge mensen ten onrechte in een vroeg stadium wordt gestaakt, omdat het zulke goede orgaandonoren zijn.

Ter illustratie: Esmee Feenstra werd in 2005 hersendood verklaard. Terwijl de medici de voorbereidingen troffen om haar organen eruit te halen, kwam ze weer bij. Na anderhalf jaar revalideren heeft ze haar universitaire studie afgerond. Tinne Kroone beweert dat ze haar dochter Sophie verloor aan orgaandonatie. Er is haar na het scooterongeluk van haar dochter in korte tijd wel twintig keer gevraagd of ze de organen van haar dochter wilde doneren. Na akkoord is het meisje, terwijl er nog een hartslag en een normale temperatuur was, hersendood verklaard. Voor afscheid nemen was geen tijd. De arts is vrijgesproken van ‘diefstal van organen’.

Ook over de levensduur van donororganen wordt niet publiekelijk gesproken. De informatie die erover te vinden, is gaat niet verder terug dan vijf jaar na ontvangst van het orgaan. Mensen die meerdere donororganen hebben ontvangen, worden hierbij niet meegeteld. Ook dit stemt tot nadenken. Je kunt je met recht afvragen hoeveel mensen zich nog beschikbaar willen stellen als orgaandonor als deze informatie bekend wordt.