Bert Scheltinga, Heerjansdam

De afschaffing van het referendum, de voorrang voor asielzoekers boven Nederlandse woningzoekenden, het standbeeld van Pim Fortuyn beklad met ‘racist’ (wat Pim niet was!), de ene demonstratie mag wel, de andere niet, het wegwuiven van testen en mondkapjes aan het begin van de corona-epidemie. En wanneer je niet tegen kritiek of een grapje kunt, trek je de racismekaart. Ik kan deze boos makende lijst nog veel langer maken.

Het milieubeleid is voor mij als oud-houtbewerker slechte slapstick. Zo veel onkunde, zoals bij de biomassacentrales, het is om te huilen. In de timmerfabriek waar ik de leiding had, stookten we in alle ruimtes met een motkachel. Deze installatie wordt met zaagsel (houtmot) gevoed. Op enig moment werd dit verboden door de gemeentelijke milieudienst. Maar later werd biomassa je van het, want we moesten van het aardgas af. Inmiddels is ook die mode alweer voorbij. De geplande biomassacentrale van Vattenfall blijkt niet duurzaam te zijn.

Terug naar onze motkachel. Toen ik een nieuwe Hinderwetvergunning moest aanvragen, werd mij verteld dat wij een rookgasreiniger met waterwasser moesten aanschaffen. De rook van de houtstook zou door een soort waterbak gaan waar de schadelijke gassen zouden neerslaan.

Niemand kon mij inlichten over wat te doen met de ‘troep’ die daar werd uitgefilterd. Aangezien de hele installatie een bom duiten zou gaan kosten, heb ik ervan afgezien. Ik ben met aardgas gaan stoken. Ik ben helemaal klaar met het overheidsbeleid.