The Afghanistan Papers, afgelopen week gepubliceerd door The Washington Post, tonen aan dat politici en topmilitairen, in samenwerking met de media, de oorlog in Afghanistan tussen 2001 en eind 2019 veel te rooskleurig afschilderden. De rauwe werkelijkheid luidde namelijk kortweg: ‘the war had become unwinnable’.

Duizenden Amerikaanse soldaten sneuvelden en tienduizenden Afghanen verloren het leven in een oorlog zonder einde. 

Of ik daar vanop kijk? Nee. Bij al mijn reizen door Afghanistan wees ik naar de uitzichtloosheid van buitenlandse militaire inmenging. Wat de Britten (1838 -1919) en de Russen (1979-1989) tevergeefs probeerden, zou ook de Amerikanen niet lukken, namelijk hun wil opleggen aan de bevolking. 

Kritische stemmen verzopen in de vijver van goednieuws-berichten. 

Intussen bewierookten ministers en generaals de Nederlandse bijdrage in Operatie Enduring Freedom, ISAF en de Nederlandse bijdrage in de provincies Uruzgan en Kunduz tussen 2001 en 2013 in nieuws- en praatprogramma’s.

De deelname kostte 25 Nederlandse militairen het leven. Zouden die zijn omgekomen als we de waarheid in evenredigheid hadden vernomen? Ik weet zeker dat het aantal lager zou zijn geweest. Waren de tientallen invaliden voorkomen met juiste, eerlijke voorlichting? Absoluut. Het prijskaartje van miljarden euro’s kwam volgens een goed Afghaanse spreekwoord neer op: ‘Je geld in de wind gooien.’

De eenzijdige nieuwsaanpak van de Nederlandse publieke omroepen zien we deze dagen terug rond de lancering van de klimaatwet ‘Green Deal’ door vicevoorzitter van de Europese Commissie Frans Timmermans.

Kosten? 

Het astronomische bedrag start bij ruim duizend miljard euro. Het zal veel meer worden. Elfduizend miljard euro volgens Thierry  Baudet.

Wie moet het betalen? 

Vooral u en ik. Geld voor investeringen in armoedige regio’s zal er niet meer zijn. De gezondheidszorg komt onder grotere druk. En vergeet uw pensioen, de sleutel ligt sowieso al in Brussel.

Het effect op de Europese economie?

Onbekend. Maar voorspellingen klinken weinig bemoedigend.

Garantie dat de EU in 2050 CO2-neutraal is? 

Nee! 

Wie wordt er dan beter van? 

De HH politici en grote bedrijven. 

Het effect op de wereldwijde opwarming van de aarde?

Nihil.

Dezelfde Frans Timmermans droeg in zijn vorige positie als hoogste EU-ambtenaar tussen november 2014 en november 2019 grote politieke verantwoordelijkheid bij de verdrinking van meer dan 15.000 mensen in de Middellandse Zee. Nooit werd hem aan tafels van talkshows van Pauw en Jinek tot Buitenhof het vuur aan de schenen gelegd over deze humanitaire catastrofe. Wel hadden deze programma’s een grote mond over de bouw van een muur door president Trump tussen de VS en Mexico en over de Australische aanpak ‘No Way’. Zonder te vermelden dat daar veel en veel minder mensen sterven dan aan de Europese grens.

Met zijn ‘Green Deal’ levert Frans Timmermans het recept voor een volgende catastrofe. Het is namelijk een sprong in het duister. En weer zwijgen de NPO-media over de voorspelbare negatieve gevolgen. Want zo loopt de van uw belastinggeld betaalde publieke omroep – aan het handje van voorlichting en politiek. Over een aantal jaren zullen dezelfde NPO-rubrieken als NOS Journaal en actualiteitenrubrieken als Nieuwsuur hun handen wassen in onschuld en net doen of hun neus bloedt. Bij de voorspelling van de Amerikaanse presidentsverkiezingen in 2016 en de steun voor de Brexit onder de Britten, zaten we ze er ook fors naast. 

Excuses, ho maar!

Daarom is de stem van Ongehoord Nederland zo belangrijk. De andere zijde van elk maatschappelijk probleem moet worden belicht. Het zou zomaar levens kunnen redden en enorm veel ellende voorkomen.

Aangepast 15-12-19, 11:17