Onlangs was minister Carola Schouten (CU) te gast in Jineks talkshow. Het ging over mensen die – zeer gevaarlijk – langs de snelweg lopen. Schrijver Herman Koch zei: “We gunnen Baudet (FvD) een wandeling langs de snelweg.” Jinek lachte en Schouten lachte besmuikt mee. Deze globalisten konden weinig anders dan lachen – hun wereldbeeld is onverenigbaar met het soevereine zelfbestuur dat Baudet wenst voor Nederland.

Columnist Jan Dijkgraaf trok een vergelijking met de smakeloze doodskist die het opschrift ‘Jesse Klaver’ droeg, door demonstranten op het Malieveld gezet. Misschien is het maar goed dat dit lachen zo openlijk is getoond op televisie. Het maakt zichtbaar wat we allemaal diep van binnen al weten: deze grappenmakers zijn er niet op uit om er in onderling overleg uit te komen – dat kán ook niet, want de wereldbeelden waarvoor zij staan, zijn onverzoenbaar op een fundamenteel niveau.

De doodskist en het lachen om het vooruitzicht dat Baudet wordt overreden, zijn in wezen slechts kneuterig-Nederlandse manifestaties van een spanning die nog véél verder zal oplopen: de einduitkomst kan weinig anders zijn dan chaos en strijd. Dat, óf Europa wordt een tweede China, waar de overheid enkel de ‘deksel op de pot’ kan houden met technieken die de burgerlijke vrijheden steeds verder inperken en zelfs in de privésfeer doordringen.

Het is in die zin goed dat de vernis van de representatieve democratie afbladdert, wat de onderliggende realiteit blootlegt. Deze wereldbeelden (totale globalisering en opgaan in één kosmopolitische wereldstaat, tegenover soevereine nationale gemeenschappen met zelfbestuur) kunnen pas hun natuurlijke eindpunt bereiken als de tegenstander het veld ruimt. Iedereen weet dit, dus laat het maar meer en meer openlijk gezegd worden. Het is beter te leven in waarheid.

De globalisering zet krachten in gang die alles doordringen en meeslepen. De representatieve democratie is niet bij machte dit te beteugelen. Je ziet het in de manier waarop activisten steeds feller worden, alles uit de weg willen ruimen dat niet in hun wereldbeeld past. Een door George Soros betaalde activiste zei tegen Mailchimp: “Stefan Molyneux gebruikt jullie platform om haat te verspreiden.” De verdediging van de libertair-anarchistische Molyneux werd niet eens afgewacht: plotsklaps werd zijn account beëindigd.

Iedere opvatting die niet in het kosmopolitische wereldbeeld past, moet worden uitgebannen. Hierbij worden de krachten van het maatschappelijk middenveld die neutraal zouden moeten zijn, gepolitiseerd. Dit dwingt tot Zuilvorming: als je anders denkt dan de globalisten moet je kennelijk je eigen mailingdienst oprichten. Uiteindelijk geldt dat ook voor talkshows, onderwijs, omroepen, enzovoorts.

In De Democratie en haar Media (2017) betoogde ik dat de steeds hoger oplopende versnelling van leefverbanden de representatieve democratie uiteen trekt, tot losse brokstukken die met elkaar in oorlog verkeren.

Dit zien we in het Europees Parlement. Onder leiding van Guy Verhofstadt (O-VLD) hebben de liberalen, christendemocraten, milieupartijen en socialisten zich verenigd om een eengemaakt Europa te bouwen nu de Britten exit gaan. De gang van zaken in de commissie AFCO (die zich bezig houdt met organisatorische aspecten van de EU) bewijst dit: de conservatieven en nationalisten zijn door de andere groepen niet in het overleg betrokken.

In het wereldbeeld van de Verhofstadt-coalitie, het ‘One-Worldism’, zijn conservatieven en nationalisten slechts stoorzenders en obstakels. Net zoals ook Baudet voor Schouten, Koch en Jinek slechts een obstakel is, op de weg naar hun kosmopolitische heilstaat. De conservatieven kunnen door deze uitsluiting weinig anders doen dan direct naar de bevolking te gaan om burgers te mobiliseren voor het behoud van de nationale gemeenschappen.

We gaan gespannen tijden tegemoet.


Wilt u reageren?

Dat kan op Facebook of op Twitter.