Ton en Hélène van den Aarssen, Didam

Campagnedag voor Ongehoord Nederland: Doetinchem aangedaan en in het centrum en op de markt geflyerd. Het weer was heerlijk, dus het was zeker geen straf. Om de campagne wat meer kleur te geven, ben ik als Zwarte Piet gegaan; dat wekte de nodige aandacht op, wat natuurlijk ook de bedoeling was.

Het is altijd even afwachten hoe mensen reageren op Zwarte Piet in deze zure tijden. In de media wordt gesuggereerd dat het draagvlak voor Zwarte Piet gestaag afneemt, maar wij kunnen uit ervaring constateren dat dat niet het geval is. Terwijl in het Westen van het land de Zwarte Pieten verbleekten, hield Doetinchem vast aan de échte Zwarte Piet en iedereen genoot van de geweldige intocht met de Sint op het witte paard voorop en de Zwarte Pieten en de harmonie erachter. Doetinchem bruiste.

Helaas wordt dit jaar het Sinterklaasfeest overgeslagen; geen versieringen, geen Sinterklaasliedjes. Dodelijk saai.

Terug naar onze campagnedag. Achter ons hoorden we het gejuich van kindertjes: “Zwarte Piet!” We deelden pepernoten uit ‒ en flyers aan de vaders en moeders. In een mum van tijd dromden mensen om ons heen: “Hé, kijk nou, een échte Zwarte Piet!”

“Wat goed dat jullie dit doen!”, merkte een meneer op, “het is toch te gek dat ze onze traditie helemaal kapot maken! Hoe leuk was het vroeger, die spanning, de geheimzinnige sfeer rond het Sinterklaasfeest. Er is nu geen zak meer aan!” De flyer nam hij ietwat aarzelend aan. “Alweer een nieuwe tv-zender? Het is toch allemaal meer van hetzelfde, wat moet je ermee!” Toen ik uitlegde dat ON er juist voor mensen zoals hij is, voor ónze cultuur, mompelde dat hij het thuis zou bekijken.

Bij de stoffenkraam herkende de koopman Arnold. “We kijken al geen tv meer, die lui praten mekaar allemaal na en er is geen kritisch geluid, maar ik ga jullie steunen hoor, hartstikke goed!”

De jongens bij de fruitkraam begonnen spontaan Sinterklaasliedjes te zingen en namen de flyers belangstellend aan. “Oh, van Ongehoord Nederland! Goed zo!”

De marktkoopman van de sokkenkraam werd zelfs een tikje emotioneel. “Jullie maken mijn dag goed!” Knuffelen mocht helaas niet door corona, maar dat gaan we volgend jaar doen.

Bij de schoenenkraam en de curiosakraam stonden de kooplui een bakkie te drinken; op de markt zie je nog saamhorigheid. De schoenenverkoper stak zijn duim op en nam de flyer aan. Zijn buurman was ook erg geïnteresseerd: “Hélden! Fantastische actie, dat jullie dit nog durven.” Alleen een paar fanatieke mondmaskerdraagsters keken ons vuil aan, maar zelfs de ‘mensen van kleur’ vonden het leuk en wilden met ons op de foto.

De stadsomroeper die met een megafoon over de markt liep, jubelde: “En we hebben vandaag de échte Zwarte Piet op de markt, welkom!” Nou, die reclame konden we goed gebruiken. Hier en daar klonk zelfs gejuich.

Een paar dames die een visje zaten te eten, schoten in de lach: “Stoer hoor. Zo hoort het en zo willen we het, Zwarte Piet moeten we houden. Ik ben al zeven keer van Facebook afgeflikkerd, maar ik blijf stug volhouden hoor. Zijn ze helemaal besodemieterd, waar moet het heen in dit land, wij mogen onderhand niks meer.” Ook deze mevrouw beloofde lid te worden. “Het moet!” riep ze nog toen ze op haar scooter stapte.

Een oma vroeg om een foto van Zwarte Piet met haar kleindochtertje in de kinderwagen, de oma vreesde dat het kindje het leuke feest niet meer mee zou maken. “Ik hoop dat jullie het gaan redden.”

Nog even het centrum in. Een jongeman kwam op een fiets de bocht om, bij de aanblik van Zwarte Piet begon hij te lachen. Met een glimlach van oor tot oor nam hij een handje pepernootjes in ontvangst, en de flyer werd netjes opgeborgen in zijn binnenzak. “Ga ik doen, bedankt.”

Een paar bouwvakkers werden ook blij van ons en namen de flyers aan: “Oké, goed zo!”

Buiten het centrum waren we aan het flyeren toen er een auto stopte. Een man draaide het raampje open: “Zo goed dat jullie dit doen! Het is toch te gek voor woorden dat we moeten buigen voor een keine minderheid die ons hun wil oplegt. Voor die lui is het nooit goed en de media doen eraan mee. Succes, topactie!”

Alom werd er getoeterd en gingen er duimen omhoog. Een bestelbusje stopte, de jongeman draaide het raampje omlaag: “Wacht effe, ik maak een foto, ben weer van Facebook afgegooid.” Hij ging de foto van hem en Zwarte Piet én een stapel flyers er meteen op zetten. “Ik heb een groot bereik. Dit gaat lukken!”