Amsterdam wil af van het sprinkhaantoerisme, schrijft burgemeester Halsema in een brief aan de gemeenteraad.

Klinkt als goed nieuws voor de bewoners van de Wallen. Maar ook voor alle Nederlanders die de binnenstad al jaren mijden. Het is geen pretje om platgedrukt te worden door drommen buitenlandse aso’s die voor een fooi naar Nederland kunnen vliegen.

Dankzij de coronasluiting kun je weer heerlijk door de hoofdstad wandelen en genieten van de mooie geveltjes, hoor ik van familieleden die de binnenstad uit waren gevlucht. Iedereen hoopt dat het na corona niet wéér uit de hand loopt.

Het is een mooie brief, van Halsema. Fraaie doelstellingen en hooggestemde intenties. 020 vindt dat het laagwaardige massatoerisme niet langer het straatbeeld van het middeleeuwse stadshart mag domineren. Daar kan niemand het mee oneens zijn.

Maar hoe dan? Amsterdam wil de aankoop van zo veel mogelijk vastgoed in handen van goedwillende partijen bevorderen en daar zelf ook geld in steken, als tegenwicht tegen de ‘ondermijning’: vastgoed in handen van prostitutie-exploitanten of criminelen die geld witwassen, en ook Turken en Egyptische Kopten die verdienen aan het zo snel mogelijk kaalvreten van het stadshart.

De vastgoedmethode is eerder geprobeerd bij de vorige plaag die de hoofdstad trof, de uit de hand gelopen Surinaamse harddrugshandel die vanaf de jaren ’70 de Zeedijk en omgeving tot een no-go-area maakte. Het zogeheten ‘Project 1012’, naar de postcode, is voortijdig gestaakt omdat het geld op was.

Nergens in de brief van burgemeester Halsema lezen we of er ditmaal wél genoeg geld is. Het lijkt me sterk gezien de belachelijk hoge huizenprijzen. Bovendien heeft Amsterdam nóg een financieel probleem: het herstel van 829 bruggen en 205 kilometer kades, die twintig jaar lang zijn verwaarloosd.

In de brief staat ook dat de gemeente “streeft naar een diverser winkel- en horeca-aanbod”. Alweer: wie wil dit niet? Maar als de magneten van het sprinkhanentoerisme niet worden aangepakt, verandert er niks. Die magneten zijn raamprostitutie en drugs.

De magneten trekken massatoerisme aan en dat verdringt de normale economie. Je houdt alleen fastfood, nutella’s, fietsverhuur, Tours & tickets, plastickaaswinkels, tourist traps (restaurants waar ze smerig voer serveren aan groepen toeristen die zo snel mogelijk plaats maken voor weer een nieuwe groep), luggage storage, minisupermarkten met een muur van biertrays in de etalage, sekswinkels waar je schortjes koopt met een lange penis erop genaaid, toeristenwinkels waar ze petjes bedrukt met een cannabisblad verkopen en Amsterdammertjes in de vorm van een penis.

De burgemeester en haar ambtenaren studeren op een prostitutiehotel of ‘erotisch centrum’ buiten de binnenstad. Daar wil Halsema een beperkt aantal ramen naartoe verplaatsen. Een deel van de ramen moet sluiten en een deel mag op de Wallen blijven. Maar een béétje minder prostitutie zal de sprinkhanen niet afschrikken. Ze zullen pas wegblijven als de hoeren helemaal niet meer op de Wallen zitten.

Ik vraag me af of ze bij de overheid wel snappen dat je een flinke bres moet slaan in de verkeerde dynamiek die is gegroeid. Behalve álle prostitutieramen moeten ook (bijna) alle coffeeshops weg, inclusief smartshops, seedshops, growhops en headshops. Dan is de lol voor de tokkietoerist er wel af. Die laat alle remmen los, zwalkt schreeuwend en lallend over straat en pist, kotst en poept overal. De straten van de historisch erfgoedbuurten zien er afgetrapt uit.

Hoe mooi zou het zijn als de hoofdstad alleen beschaafd toerisme overhoudt. En minder. Dan wordt het voor ‘goede’ ondernemers aantrekkelijk om zich hier te vestigen.

Ja maar, prostitutie hoort bij Amsterdam, zeggen mensen die al een tijd niet meer op de Wallen zijn geweest. Is dat zo? De raamprostitutie is pas in 1951 gekomen. Het is een tijdlang gemoedelijk gegaan, afgezien van de penose; de hoeren hoorden bij de buurt. Maar die tijd is voorbij. Wat er de afgelopen jaren werkte, heeft niets meer met Amsterdam te maken. Bijna alle raamhoeren (je moet tegenwoordig ‘sekswerkers’ zeggen) komen uit arme EU-landen (vrij verkeer van personen!), de Derde Wereld (gelukszoekers) of het zijn bouwdozen uit Thailand en Latijns-Amerika. Dat zijn trouwens echt agressieve kerels.

Gemeenten hebben niet de bevoegdheid om spotgoedkope vliegtickets duurder te maken. Wat Amsterdam wel kan doen, is raamprostitutie via het bestemmingsplan onmogelijk maken, zoals ook Alkmaar en Arnhem hebben gedaan. Geef de vrijkomende panden de bestemming wonen, met hier en daar een leuke winkel.

En zorg dat goedwillende, monument-minded vastgoedpartijen en vermogende particulieren met een monumentenhart deze panden in handen krijgen. Zodat er weer gewone mensen kunnen wonen.

Dat kan op Facebook of op Twitter.