In het dystopische scenario dat ik voor u ga schetsen, nadert de marxistische VN-wereldregering met rasse schreden. Als Trump in november niet wordt herkozen, is een woke Amerika onder een seniele president Biden een gemakkelijke prooi voor de adepten van de VN-wereldregering. En als Trump wordt herkozen, hoeft er alleen maar vier jaar gewacht te worden: zowel de Republikeinen als de Democraten zijn zo zwak en intern verdeeld dat, mede dankzij de stem van immigranten en minderheden, tegen die tijd een woke president de USA zal uitleveren.

Ook de EU, onder leiding van Angela Merkel en Emanuel Macron, streeft een wereldregering na en meldt zich vrijwillig aan voor deelname. China eist het wereldleiderschap op. Een afwijzing betekent dat China niet meespeelt. De Chinese leiders zijn nu eenmaal van een ander kaliber dan het overgrote deel van de westelijke leiders. De uitkomst van dit dispuut is ongewis. Deelname aan de marxistische VN-wereldregering van veel landen wordt verkregen door omkoping van politici. Niet ieder land doet meteen mee, maar dat is geen belemmering.

Jozef Stalin, Walter Ulbricht, Erich Honecker, Pol Pot en andere communistische helden, zoals Fidel Castro en Kim Yung Un, hebben getracht een marxistische economie te vestigen. Deze pogingen zijn zodanig mislukt dat zelfs verstokte marxisten inzien dat dit een belemmering vormt voor het bereiken van het einddoel: de marxistische wereldregering.

Daarom heeft het marxisme een andere strategie bedacht:

1. De vestiging van de marxistische economie gaat in de ijskast.

2. De staat gaat een bondgenootschap aan met de superrijken. Dezen mogen zich uitleven in een kapitalistische wereld en worden gevrijwaard van regulering, vakbonden en eisende werknemers. Er zijn immers voldoende goedkope arbeidskrachten uit de gehele wereld beschikbaar. In dit kader heeft het linkse Zweden bijvoorbeeld de erfbelasting afgeschaft. Wel moeten de superrijken moeten akkoord gaan met de vernietiging van democratie, rechtsstaat en natiestaat.

3. De superrijken krijgen als speciale opdracht de middenklasse, onder wie hun minder kapitaalkrachtige concurrenten, economisch te elimineren. De marxistische staat helpt daarbij door middel van de versnelde introductie van desnoods tegenstrijdige regelgeving, eventueel met terugwerkende kracht. De advocatenlegers, die nodig zijn om dergelijke aanslagen te pareren, kan de middenklasse niet betalen. De middenklasse mist de commerciële en financiële slagkracht om zich hiertegen te verweren.

4. De marxisten schaffen het chartale geld af, waardoor de macht van de overheid over de burger enorm wordt vergroot. De middenklasse is te zwak om in opstand te komen en wordt quantité négligeable. Een politiek correcte rechterlijke macht ruimt het restant op.

5. De landbouw/veeteelt wordt onder het mom van klimaatverandering onder controle van de staat gebracht. De boerenstand wordt vernietigd. Het restant van de sector wordt gecollectiviseerd, een voorbode van wat nog komen zal.

Zo is de weg vrij gemaakt voor het instellen van de marxistische VN-wereldregering. De marxisten laten er geen gras over groeien. Maar hierna gebeurt wat niemand, ook de superrijken niet, hadden kunnen voorzien:

6. De marxistische wereldregering onteigent de superrijken geheel en zonder schadevergoeding, in één pennenstreek. Het aantal superrijken is klein (koningshuizen, multimiljardairs) en hun hele hebben en houden is bij de marxistische VN-wereldregering bekend. Vrienden hebben ze niet (die hebben ze zelf geëlimineerd) en ze zijn te verwend om terug te vechten. Kortom, een makkie voor de marxistische VN-wereldregering.

7. Vervolgens voert de marxistische VN-wereldregering de marxistische economie alsnog in.

U vraagt zich misschien af waarom in dit scenario de superrijken akkoord zouden moeten gaan met de vernietiging van de democratie, de rechtsstaat en de natiestaat. Welnu, dit zijn achterhaalde begrippen in een marxistisch bestuurde wereld. Toepassing ervan leidt tot onnodige verwarring. De marxistische VN-wereldregering baseert haar beleid op de adviezen van de beste deskundigen, tevens getrouwen. Hoe zou het volk het beter kunnen weten? Afwijking van de adviezen van de experts kan bijvoorbeeld leiden tot gevaarlijke epidemieën.

Maar hoe zit het met het adagium van Lord Acton, macht corrumpeert en absolute macht corrumpeert absoluut? Marxisten verwerpen van nature tegenwicht tegen de macht, zoals democratie en rechtsstaat. De marxistische ideologie heeft altijd gelijk. Maar zonder dit tegenwicht is een leefbare samenleving ondenkbaar en worden burgeroorlogen onvermijdelijk.