Een boek dat niet lang geleden een rimpel in de vijver van Amerikaans rechts veroorzaakte, is Bronze Age Mindset van de hand van een auteur die zichzelf raadselachtig ‘perverseling uit de bronstijd’ noemt. Het boek verbrijzelt culturele taboes door mannen ongegeneerd te vertellen dat het oké is om mannelijk te zijn, en dat mannelijkheid méér betekent dan de hele dag op kantoor zitten. Alle grote verrichtingen ooit, leert het, zijn verwezenlijkt ‘middels sterke vriendschappen tussen twee mannen, of broederschappen van mannen, en dit omvat alle daden van politieke vrijheid en macht’.

Het boek deed nogal wat stof opwaaien in rechts-confessionele kringen en werd onder meer besproken op The American Mind en The Claremont Review of Books. De conservatief C. Bradley Thompson haalde onverbiddelijk hard uit. Hij sprak denigrerend over ‘de opkomst van de Nietzscheaanse pyjama-jongens’ en bepleitte een terugkeer naar het klassiek-liberale programma van de Amerikaanse Founding Fathers.

De ‘perverseling uit de bronstijd’ reageerde vervolgens ook op The American Mind, met snoeiharde punten. In de academische wereld zouden ideeën, ook controversiële ideeën, rationeel en kalm geanalyseerd moeten worden, maar juist daar is de morele hysterie intenser dan in de maatschappij van alledag. Mensen stemden op Trump omdat hij tenminste geen marionet was, door consultants en public relations managers volgestampt met politiek-correcte slogans. Wat er nu op de rechterflank gebeurt, stelt de auteur, is ditzelfde fenomeen, maar dan wereldwijd.

Over het programma van de Founding Fathers is hij al even helder. Dit was gebaseerd op een Angelsaksische cultuur van leven en laten leven, met als onuitgesproken overeenkomst dat de bovenlaag nóóit de maatschappelijke onderlaag zou opzetten tegen de middenklasse. Nu de westerse maatschappijen etnisch versnipperd zijn, bestaat deze cultuur sowieso niet meer. Daar komt bij dat Obama na de crisis van 2008 werd verkozen op de belofte om de financiële elite aan te pakken. Die elite hield hij echter in stand, maar hij speelde wél de rassenkaart om de onderklasse op te ruien.

Inmiddels heeft links alle instituties in handen en overal wakkeren zij raciale spanningen en klassenstrijd aan. Wie probeert om de orde van de Founding Fathers te herwaarderen, wordt in de praktijk als ‘racist’ en ‘white supremacist’ weggezet. De officiële cultuur draagt nu overal het ideaal uit van absolute gelijkheid terwijl niemand er oprecht in gelooft.

Het geheim dat volgens de perverseling van de bronstijd schuilgaat achter de Bronze Age Mindset is ‘het verlangen om te worden aanbeden als een god’. Hier moeten we zijn vergissing benoemen, want dit is namelijk externe validatie – jezelf identificeren met hoe anderen over je denken. Terwijl intrinsieke validatie het enige is dat telt, dit wil zeggen: het verlangen om te scheppen als een god. De kracht om te creëren en om intrinsiek te valideren is het enige dat uitmaakt en hierom keren we steeds terug naar het bouwen van een eigen zuil als het enige levensvatbare antwoord op het westers verval. Het verlangen om aanbeden te worden als een god is niet meer dan een almachtsfantasie van Kierkegaards estheet en daar hebben we weinig aan. Wat we nodig hebben, zijn machtsfantasieën van lassers en metselaars, omdat dit de mensen zijn met de macht om te scheppen wat beklijft.

Waar de auteur beslist goed zit, is zijn oproep om ons verzetten tegen de decadentie van een cultuur die zelfs de elementaire feiten van de biologische realiteit is vergeten, naast het streven naar uitmuntendheid, grootsheid en zelfverheffing. Maar veelzeggender dan het boek zelf is de dubbelzinnige conservatieve reactie erop. Enerzijds wordt de waardering van ‘natuur, schoonheid, fysieke fitheid, het behoud van hoge tradities in literatuur en kunst’ door conservatieven aangemoedigd. Maar aan de andere kant, als jongeren hier daadwerkelijk voor opkomen, dan zouden ze onmiddellijk botsen met alle instellingen en met het sociaal DNA van de (post)moderne westerse samenleving zelf.

Dit is waar het voorzichtige karakter van het conservatisme en haar eerbied voor autoriteit de aanhang steeds weer dwingend oplegt om zich tegen beter weten in aan te passen aan de linkse talking points. In zijn hart wil de rechtse lezer deze heroïsche strijd voeren. Dit geldt vooral voor adolescenten die van alle autoriteiten te horen krijgen dat ze plaats moeten maken voor anderen ten nadele van hun eigen ‘privilege’ – terwijl deze jongeren amper voet hebben gezet in de echte wereld en nog geen enkel avontuur van betekenis hebben meegemaakt.

Uit deze discussie kunnen we meenemen dat rechts de bal heeft laten vallen en alle instituties door links liet overnemen. Nu deplatforming en cancel culture gebruikelijk zijn, hebben rechtse jongeren nergens rugdekking meer – zij kunnen net zo goed consequent Nietscheaan worden. Intussen hebben de mainstream-conservatieven geen heldere verhalen over zaken als bevolkingsvervanging, cultuurverandering en massa-immigratie, terwijl hun kiezersdoelgroep wel degelijk in die realiteit leeft. Deze factoren verklaren het succes van Bronze Age Mindset.
Naschrift. De nieuwsbrief van dr. Sid kunt u hier volgen. Lees ook over de crowdfunding van De Nieuwe Zuil (DNZ).