A.B.H.M. van Thiel, Krimpen aan den IJssel

Het christendom wordt door de islam en diens bewonderaars verweten verantwoordelijk te zijn voor de acht kruistochten naar Palestina (duur AD 1096-1298, circa 200 jaar).

De islam wordt echter geen verwijt gemaakt inzake de aan de kruistochten voorafgaande onderwerping en bezetting door islamitische legers van de volgende christelijke gebieden:

  • Spanje (duur AD 710- 1492, circa 800 jaar),
  • Zuid-Frankrijk (duur AD 713-790, circa 80 jaar),
  • Sicilië (duur AD 820- 1060, circa 240 jaar).

Waarom is deze discriminatoire behandeling ten nadele van het christendom nog nooit aan de kaak gesteld in het parlement, in de media en in de christelijke kerken?

Vooral in de christelijke kerken, maar ook bij christelijke politici, zou je een minimum aan kennis en moraliteit mogen verwachten in deze kwestie. Toch komt het Christendom niet voor zichzelf op. Hoe is dat mogelijk?

Zwelgt het christendom zozeer in schuldgevoel dat verstandsverbijstering het gevolg is? Heeft het christendom zich neergelegd bij dhimmitude, dat wil zeggen het lot van door de islamitische jihad onderworpen volkeren. Zij moeten onder het juk van de islamitische sharia in een geïnstitutionaliseerde, vernederende tweederangspositie leven, totdat zij zich tot de islam bekeren.

Of zijn er andere redenen voor deze houding?