Juan Arévalo, docent textiel en modevormgeving,

Den Haag

Absoluut schandelijk hoe Frits Huffnagel afgelopen week in de kuiten werd getrapt door de Justice Warriors, Twitterhelden en haar moraal-apostelen, om maar te buigen voor een hele grote berg lariekoek en opstokerij.


Nog maar net bijgekomen van het surrealistisch verdraaien – ‘parafraseren’ – van Baudet door Buitenhof’s Righton, werden ook de woorden van Huffnagel door hetzelfde equality groen-rode Denk66 molentje gehaald en bleef er nog maar weinig over dat anders te interpreteren is dan: ‘Xenofoob.’ Verrassend. Frits was te gast in het ochtendprogramma  Spraakmakers van Radio 1 (NPO) op 3 maart. Hierbij sprak hij zijn zorgen en opvattingen uit rondom de gevolgen wat betreft de huidige crisis bij de Grieks-Turkse grens. Dat het COC, uiteraard geflankeerd door partijen als BIJ1, het transgenderfilmfestival, maar ook Womens March NL etc. – haar deugnummertje niet voor zich kon houden, doet in deze tijden weinig opzien baren. Het stelselmatig verdraaien van opvattingen is immers aan de orde van de dag. Toch, overspoeld door de Corona waanzin, mogen we niet wegmoffelen dat het COC zich diep moet schamen. Huffnagel moest kapot.

 Als homofiel bedank ik vriendelijk voor de organisatie die jarenlang zèlf wegkeek op de punten daar waar het nodig is, subsidie verkwanselde en vooral heel veel andere onderwerpen in het takenpakket opnam die de homoseksueel in Nederland allerminst diende.

Het zou het COC, maar ook haar volgelingen, sieren de hand eens in eigen boezem te steken en die permanente morele verontwaardiging te laten varen. In stadsdelen van Den Haag, Rotterdam, Amsterdam etc hoef jij als homoseksueel je gezicht niet meer te laten zien. Frits Huffnagel heeft gewoon gelijk. We hebben problemen genoeg. En we hebben een groot deel van de problemen aan onszelf te danken. Het niet stellen en laten nakomen van duidelijke voorwaarden en plichten leidt uiteindelijk onherroepelijk tot accommoderen van problemen als segregatie, lamlendigheid, geweld etc.
 
Kwetsbare individuen, seksuele minderheden, maar ook minderheden als autochtone ouderen, trekken dan uiteindelijk aan het kortste eind. Alles is verweven met gespannen wachtlijsten, tekorten binnen zowel de sociale woningbouw als met enorme tekorten in zorgpersoneel en politiekracht. En hoe angstvallig word er gegoocheld met de cijfers en feiten om de gevolgen maar te maskeren? Want het zogenaamde argument dat het allemaal ‘huisartsen, academici’ of ‘oprechte creatievelingen’ zijn die hier zo graag willen komen wonen, is logischerwijs allang weerlegd. Er moet al heel lang een stop komen op het teveel ruimte geven aan deze groei. We willen niet langer dat politiek, publieke instellingen, overheid etc. hier nog teveel coulance op loslaten.

Er is inderdaad een deel van de groep ‘Nieuwe Nederlanders’ die wel degelijk betrokken en open deelneemt, en dus oprecht hulp nodig heeft. Maar om hier nu te blijven beweren dat de weerstand voor nog meer migratiedruk uit de lucht gegrepen zou zijn… Het zijn bijvoorbeeld niet de autochtone Nederlanders of onze Chinezen die hun tuigzonen stelselmatig niet in het gareel hebben. Als homoseksueel kan het ook in Nederland behoorlijk troosteloos zijn: inbraken op klaarlichte dag, treiterpartijen, overlast, spuug en ‘kankerflikker’, stickers op je deuren, dreigementen. En politie en gemeente die niets voor je kunnen betekenen.


De status quo vandaag de dag is dat het laten doordenderen van de diversiteitstrein vooralsnog meer lijkt te splijten en beschadigen, dan daadwerkelijk te verbinden en te helen. En Frits was de zoveelste pispaal.

Onder al het egalitair simplistische gedachtegoed en de valse gelijkstellingen ligt die waarheid diep verscholen: ook in 2020 worden homoseksuelen en andere minderheden door deze zelfde nieuwkomelingen of andere problematische ‘Nederlanders’ geterroriseerd. Daar zal het buigen van Huffnagel niets aan veranderen. Noch dit COC.